Pieter Symonsz Potter
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pieter Symonsz Potter (ur. ok. 1597 w Enkhuizen, zm. 1652 w Amsterdamie) – holenderski malarz barokowy, ojciec Paulusa Pottera.
Urodził się rodzinie malarza szkła, początkowo był aktywny w rodzinnym mieście. Później wzmiankowano go w Lejdzie (1628-30) i Amsterdamie (od 1631 do śmierci), oraz przejściowo w Delft (1646) i Hadze (ok. 1647). Malował pejzaże, martwe natury i portrety. Był przedstawicielem kierunku monochromatycznego w malarstwie, charakterystycznego dla środowiska malarzy lejdejskich w pierwszej połowie XVII wieku.
W Muzeum Narodowym w Warszawie znajduje się obraz Martwa natura z naczyniami z 1631.
Bibliografia [edytuj]
- Janina. Michałkowa, [red.]: Galeria malarstwa obcego. Przewodnik. Warszawa: Muzeum Narodowe w Warszawie, 1964, s. 55, 170.
- Andrzej Chudzikowski, [red.]: Holenderska i flamandzka martwa natura XVII wieku. Warszawa: Wydawnictwo Sztuka, 1954, s. 58-59.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Web Gallery of Art – biogram i galeria (ang.). [dostęp 01.10.2013].
- Pieter Symonsz Potter w Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie (ang.). [dostęp 01.10.2013].