Pietro Francesco Galleffi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pietro Francesco Galleffi
Kardynał biskup
Pietro Francesco Galleffi
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 27 października 1770
Cesena
Data i miejsce śmierci 18 czerwca 1837
Rzym
Kamerling
Okres sprawowania 20 grudnia 1824 – 18 czerwca 1837
prefekt Kongregacji Dyscypliny Zakonnej
Okres sprawowania 1817 – 1820
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 31 sierpnia 1819
arcybiskup tytularny Damascus
Sakra biskupia 12 września 1819
Kreacja kardynalska 11 lipca 1803
Pius VII

Pietro Francesco Galleffi (ur. 27 października 1770, Cesena – zm. 18 czerwca 1837, Rzym) – włoski kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był krewnym papieża Piusa VI, jednak nominację kardynalska otrzymał dopiero od jego następcy Piusa VII na konsystorzu 11 lipca 1803. W tym samym roku został też opatem komendatoryjnym Subiaco. W 1809 został internowany przez wojska napoleońskie i wywieziony do Francji. Cesarz Napoleon Bonaparte zabronił mu (podobnie jak kilkunastu innym kardynałom) noszenia oznak godności kardynalskiej. 1810-14 więziono go w Sedanie. Powrócił do Rzymu wraz z Piusem VII w 1814 i w następnych latach sprawował szereg funkcji kościelnych. Był kamerlingiem Św. Kolegium Kardynałów (1814-18), prefektem Św. Kongregacji Dyscypliny Zakonnej (1817-20), archiprezbiterem Bazyliki Watykańskiej (od 1820), prefektem Trybunału Sygnatury łaski (1823-24) i kamerlingiem Św. Kościoła Rzymskiego (od 1824). Z racji pełnienia tej ostatniej funkcji odgrywał znaczącą rolę podczas konklawe 1829 i konklawe 1830-1831. W 1819 konsekrowano go na tytularnego arcybiskupa Damaszku. Stopniowo wzrastała też jego ranga w Kolegium Kardynalskim. W 1820 został kardynałem-biskupem Albano, a w 1830 jako subdziekan Św. Kolegium objął diecezję podmiejską Porto e Santa Rufina e Civitavecchia. Arcykanclerz Uniwersytetu Rzymskiego. Zmarł w wieku niespełna 67 lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]