Pietro Pacciani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Disambig.svg Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „Potwór z Florencji”. Zobacz też: Potwór z Florencji (książka).

Pietro Pacciani, zwany Potworem z Florencji wł. Mostro di Firenze (ur. 7 stycznia 1925, zm. 22 lutego 1998) – włoski seryjny morderca. Zamordował prawdopodobnie 16 osób. Był jednym z natchnień pisarza Thomasa Harrisa, gdy ten pisał powieści z cyklu Hannibal.

Pietro został aresztowany 17 stycznia 1993 roku. Został oskarżony o zamordowanie ośmiu młodych par między 1968 a 1985 rokiem. Rozprawa rozpoczęła się we Florencji, 1 listopada 1994 roku. Pietro został skazany na karę czternastokrotnego dożywocia. Nie został skazany za dwa zabójstwa z 1968 roku. Jednakże w lutym 1996 roku, po apelacji został on uniewinniony. 12 grudnia tego samego roku sąd odwołał uniewinnienie i zaplanowano zorganizowanie nowego procesu. Pietro nie doczekał rozprawy – zmarł na atak serca.

Trzej inni mężczyźni – Mario Vanni, Giovanni Faggi oraz Giancarlo Lotti byli podejrzani o współudział w serii morderstw. Dowody wskazywały, że połowa zabójstw nie została dokonana przez jedną osobę. Vanni został skazany na karę dożywocia, a Lotti na 26 lat więzienia. Faggi został uniewinniony.

Ofiary[edytuj | edytuj kod]

  • Antonio Lo Bianco (lat 29) i Barbara Locci (lat 32) – zamordowani 21 sierpnia 1968 w małej wiosce niedaleko Florencji. Oboje zostali zastrzeleni z pistoletu kaliber 22 Beretta. Za te zabójstwa skazano na 16 lat więzienia męża Barbary, mimo to nie wyklucza się że parę zamordował Pietro.
  • Pasquale Gentilcore (lat 19) i Stefania Pettini (lat 18) – zamordowani 15 września 1974 w Borgo San Lorenzo. Obok zwłok stał samochód Pasquala marki Fiat 127. Zwłoki Stefanii zostały zgwałcone łodygą winogronową.
  • Giovanni Foggi (lat 30) i Carmela Di Nuccio (lat 21) – zamordowani 6 czerwca 1981 w okolicach Scandicci. Rankiem przed znalezieniem zwłok młody mężczyzna opowiadał ludziom tym zabójstwie. Spędził trzy miesiące w areszcie, ale został oczyszczony z zarzutów gdy dokonano kolejnych morderstw.
  • Stefano Baldi (lat 26) i Susanna Cambi (lat 24) – zamordowani 23 października 1981 w Calenzano. Dzień po morderstwie, do matki Susanny dzwoniła nieznana osoba, która chciała z nią rozmawiać o jej córce.
  • Paolo Mainardi (lat 22) i Antonella Migliorini (lat 20) – zamordowani 19 czerwca 1982 w Montespertoli. Paolo mimo ciężkich ran postrzałowych zdołał uciec. Udało mu się wezwać pomoc, ale zmarł kilka godzin później w szpitalu w wyniku odniesionych ran.
  • Wilhelm Horst Meyer (lat 24) i Jens Uwe Rusch (lat 24) – zamordowani 9 września 1983 w Galluzzo. Obaj byli turystami z Niemiec podróżującymi po Włoszech. Zostali zastrzeleni w samochodzie marki Volkswagen Samba Bus.
  • Claudio Stefanacci (lat 21) i Pia Rontini (lat 18) – zamordowani 29 lipca 1984 w lesie w pobliżu miasta Vicchio. Pewien świadek na kilka godzin przed zabójstwem widział jak ktoś obserwował Fiata Pandę należącego do pary. Zwłoki Pii zostały straszliwie zmasakrowane nożem.
  • Jean Michel Kraveichvili (lat 25) i Nadine Mauriot (lat 36) – zamordowani 7 września 1985 w San Casciano. Jean i Nadine pochodzili z Francji. Zostali zaatakowani gdy spali w swoim namiocie. Zwłoki Nadine zostały brutalnie okaleczone. Zabójca wysłał fragment piersi kobiety sędziemu zajmującemu się sprawą zabójstw.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]