Pikrotoksyna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pikrotoksyna | |||||||
|
|
|||||||
| Ogólne informacje | |||||||
| Wzór sumaryczny | C30H34O13 | ||||||
| Masa molowa | 602,58 g/mol | ||||||
| Wygląd | bezbarwne kryształy w formie igieł | ||||||
| Identyfikacja | |||||||
| Numer CAS | 124-87-8 | ||||||
| PubChem | 31304[1] | ||||||
| DrugBank | APRD00269[2] | ||||||
|
|||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||
Pikrotoksyna – organiczny związek chemiczny występujący w nasionach azjatyckich pnączy Anamirta cocculus, wykazujący silne działanie toksyczne.
Tworzy bezbarwne kryształy w formie igieł o temperaturze topnienia 203,5 °C, dobrze rozpuszczalne w etanolu i gorącej wodzie.
Działanie toksyczne objawia się uczuciem palenia w jamie ustnej, rozszerzeniem źrenic, ślinotokiem, wymiotami, pragnieniem, zawrotami głowy, uczuciem lęku, osłabieniem i śpiączką. LD50 dla szczurów wynosi 33,3 μg/kg.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- 1000 słów o chemii i broni chemicznej: praca zbiorowa. Zygfryd Witkiewicz (red.). Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07396-1.