Pikrynian amonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pikrynian amonu
Pikrynian amonu
Pikrynian amonu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H6N4O7
Masa molowa 246,13 g/mol
Wygląd żółte, krystaliczne ciało stałe
Identyfikacja
Numer CAS 131-74-8
PubChem 8577[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Pikrynian amonuorganiczny związek chemiczny, sól kwasu pikrynowego i amoniaku. Stosowany jako materiał wybuchowy mało wrażliwy na uderzenia (w przeciwieństwie do nitrogliceryny), zapalający się od otwartego płomienia (podobnie jak proch czarny).

Używany jest do mieszanin pirotechnicznych, np.

W Stanach Zjednoczonych w 1901 roku wprowadzono go pod nazwą Explosive D lub Dunnite i stosowano w pociskach artyleryjskich, ze względu na domniemaną bardzo wysoką odporność na uderzenia. Na początku XX wieku wykazano, że jest on wrażliwszy na uderzenia niż trotyl.

Pikrynian amonu[5]
Rok odkrycia 1841
Energia wybuchu 3,3 MJ/kg
Zdolność krusząca 250 cm³ Pb na 10g
Maksimum ciśnienia detonacji brak danych
Prędkość detonacji 7,15 km/s
Gęstość odpowiadająca Vdet 1,70 g/cm³
Temperatura detonacji 320 °C
Wrażliwość na uderzenie mała
Objętość produktów gazowych 680 dm³/kg
Temperatura podczas wybuchu brak danych

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pikrynian amonu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. 2,0 2,1 2,2 Pikrynian amonu (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2011-09-29].
  3. 3,0 3,1 Department of Chemistry, The University of Akron: Ammonium picrate (ang.). [dostęp 2011-09-29].
  4. 4,0 4,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, zał. VI, z uwzględnieniem Rozporządzeń ATP: Sole kwasu pikrynowego (pol.) w Wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-04-07].
  5. Małgorzata Galus: Tablice chemiczne. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2008. ISBN 9788373501058.