Pikrynian ołowiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pikrynian ołowiu(II)
Pikrynian ołowiu(II)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C12H4N6O14Pb
Inne wzory Pb(C6H2N3O7)2
Masa molowa 663,41 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 25721-38-4
Podobne związki
Inne kationy pikrynian sodu, pikrynian amonu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Pikrynian ołowiu(II)organiczny związek chemiczny z grupy pikrynianów, sól kwasu pikrynowego i ołowiu na +2 stopniu utlenienia. Pikrynian ołowiu ma właściwości silnie wybuchowe, inicjujące.

Z powodu dużej wrażliwości mechanicznej nie znalazł szerokiego praktycznego zastosowania. Jedynie w czasie II wojny światowej Niemcy stosowali go w niewielkim zakresie do wyrobu zapalników elektrycznych.

Produkowano go przez dodanie kwasu pikrynowego do roztworu azotanu ołowiu.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Urbański, „Chemia i technologia materiałów wybuchowych” Tom III, Wyd. MON, Warszawa, 1955.