Pikrynian ołowiu

Pikrynian ołowiu(II)
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC) 2,4,6-trinitrofenolan ołowiu(II)
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C12H4N6O14Pb
Inne wzory	Pb(C6H2N3O7)2
Masa molowa	663,41 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	25721-38-4
Właściwości Rozpuszczalność w wodzie prawie nierozpuszczalny Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach słabo rozpuszczalny w acetonie i etanolu
Niebezpieczeństwa Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów Wiarygodne źródła klasyfikacji tej substancji według kryteriów systemu GHS są niedostępne. Europejska klasyfikacja substancji Wiarygodne źródła klasyfikacji tej substancji według europejskich kryteriów są niedostępne.
Podobne związki
Inne kationy	pikrynian sodu, pikrynian amonu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Pikrynian ołowiu(II) − organiczny związek chemiczny z grupy pikrynianów, sól kwasu pikrynowego i ołowiu na +2 stopniu utlenienia. Pikrynian ołowiu ma właściwości silnie wybuchowe, inicjujące.

Z powodu dużej wrażliwości mechanicznej nie znalazł szerokiego praktycznego zastosowania. Jedynie w czasie II wojny światowej Niemcy stosowali go w niewielkim zakresie do wyrobu zapalników elektrycznych.

Produkowano go przez dodanie kwasu pikrynowego do roztworu azotanu ołowiu.

Bibliografia

• Tadeusz Urbański, „Chemia i technologia materiałów wybuchowych” Tom III, Wyd. MON, Warszawa, 1955.