Pilatus PC-7
| Pilatus PC-7 | |
 Pilatus PC-7 w 1983 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Szwajcaria |
| Producent | Pilatus Aircraft |
| Typ | samolot szkolno-treningowy |
| Załoga | 1-2 |
| Historia | |
| Data oblotu | 12 kwietnia 1966 (prototyp) 18 sierpnia 1978(seryjny) |
| Lata produkcji | od 1979 |
| Egzemplarze | 500+ |
| Dane techniczne | |
| Napęd | silnik turbośmigłowy Pratt & Whitney Canada PT6A-25A |
| Moc | 550 KM (410 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 10,40 m |
| Długość | 9,78 m |
| Wysokość | 3,21 m |
| Powierzchnia nośna | 16,60 m² |
| Masa | |
| Własna | 1330 kg |
| Startowa | 2700 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 412 km/h |
| Prędkość minimalna | 119 km/h |
| Pułap praktyczny | 10 060 m |
| Zasięg | 2630 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Angola, Austria, Birma, Boliwia, Botswana, Brunei, Czad, Chile, Francja, Gwatemala, Holandia, Indie, Iran, Irak, Malezja, Meksyk, Nigeria, Republika Południowej Afryki, Surinam, Szwajcaria, Urugwaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Pilatus PC-7 Turbo Trainer – jednosilnikowy lekki samolot szkolno-treningowy produkowany przez szwajcarskie przedsiębiorstwo Pilatus Aircraft. Wykorzystywany na całym świcie jako samolot szkolenia wstępnego, od wejścia do produkcji w 1979 Pilatus sprzedał ponad 500 tych maszyn, a wylatały one ponad milion godzin. Obecnie produkowana jest wersja PC-7 Mk II z kokpitem i kadłubem zbliżonym do Pilatus PC-9, napędzana silnikiem PT6A-25C o mocy 700 KM. Część z maszyn została przystosowana do podwieszania pod skrzydłami uzbrojenia, jako samoloty wsparcia był wykorzystywane bojowo przez Irak, Meksyk i Czad. Szczególnie złą sławe zyskały podczas wojny iracko-irańskiej, kiedy wyglądające niegroźnie irackie PC-7 zaatakowały bronią chemiczną Irańczyków oblegających port Al-Faw, niedaleko miasta Basra, zabijając nawet 8000 ludzi.[1]
Główni użytkownicy [edytuj]
Angola - 25 PC-7
Österreichische Luftstreitkräfte - 16 PC-7
Boliwia - 24 PC-7
Botswana - 7 PC-7 (1989-2012)
5 PC-7 Mk II (2012-) 
Tatmadaw Lei (ówcześnie Birma) - 18 PC-7
Koninklijke Luchtmacht - 13 PC-7
Królewskie Malezyjskie Siły Powietrzne - 46 PC-7
Meksykańskie Siły Powietrzne - 88 PC-7
South African Air Force - 60 PC-7 Mk II
Szwajcarskie Siły Powietrzne i Swissair - 40+ PC-7/NCPC-7
Indyjskie Siły Powietrzne - 75 PC-7 Mk II (zamówione, 2013-)[2]
Irackie Siły Powietrzne - 52 PC-7
Siły Powietrzne Islamskiej Republiki Iranu - 35 PC-7
Siły Powietrzne Zjednoczonych Emiratów Arabskich - 24 PC-7
Podobne samoloty [edytuj]
- Beechcraft T-6 Texan II
- Embraer EMB 312 Tucano
- Embraer EMB 314 Super Tucano
- Pilatus PC-9
- Pilatus PC-21
- PZL-130 Orlik
Przypisy
- ↑ Iran-Iraq War 1980 to 1988.
- ↑ Altair - Pilatus o indyjskim kontrakcie (pol.). altair.com.pl. [dostęp 2012-05-29].
