Piledriver (wrestling)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Piledriver – technika ofensywna w wrestlingu, w której zawodnik wykonujący, odpowiednio chwytając i ustawiając przeciwnika głową do dołu, przy efektywnym "przysiadzie" obala go. Technika jest o tyle niebezpieczna, gdyż często zdarzają się urazy kręgów szyjnych oraz czaszki[1][2]. W 2000 roku federacja WWF zakazała wykonywania tego chwytu swoim zawodnikom, z wyjątkiem zawodników, którzy otrzymali specjalne pozwolenie na akcje tego rodzaju[3]. Zawodnikami używającymi tego chwytu byli m.in.: The Undertaker, Frankie Kazarian czy Bret Hart. Technika ta została "wynaleziona" i spopularyzowana przez amerykańskiego zawodowego zapaśnika Billa Longsona, zaś sama nazwa ("piledriver") chwytu nawiązuje do maszyny budowlanej – kafaru.

Warianty w wrestlingu[edytuj | edytuj kod]

  • Argentine piledriver
Tombstone Piledriver (Undertaker vs. Ric Flair)
  • Back to belly piledriver
Canadian Destroyer piledriver
  • Cradle piledriver
  • Cross-arm piledriver
  • Double underhook piledriver
  • Flip piledriver
  • Jumping piledriver
  • Kryptonite Krunch
  • Package piledriver
  • Pumphandle reverse piledriver
  • Punch piledriver
  • Scoop side piledriver
  • Scoop slam piledriver
  • Spike piledriver
  • Reverse piledriver
    • Tombstone Piledriver
    • Reverse tombstone piledriver
  • Texas piledriver
  • Vertebreaker
  • Vertical suplex piledriver
  • Gringo Killer Piledriver
Wikimedia Commons

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy