Pimen Wielki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Pimen
święty mnich
St. Poimen the Great.jpg
Data urodzenia ok. 340
ok. 450
Kościół/
wyznanie
prawosławny
Data kanonizacji nieformalnie uznany za świętego natychmiast po śmierci
Wspomnienie 27 sierpnia/9 września
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Pimen, także Pojmen[1] (ur. ok. 340 w Egipcie, zm. ok. 450) – chrześcijański mnich, jeden z ojców pustyni, święty prawosławny.

Urodził się ok. 340 w Egipcie. W młodym wieku odszedł do jednego z pustynnych klasztorów (być może było to Sketes[1]) razem z dwoma braćmi. Prowadził ascetyczny tryb życia w całkowitej samotności, odmawiając według hagiografii nawet spotkania z własną matką i stale poszcząc. Zasłynął jako święty starzec, stając się nauczycielem duchowym wielu młodszych mnichów. Pozostawał ponadto w kontaktach ze starcami Janem Karłem, Agatonem i Mojżeszem[1].

Pod koniec IV w. Pimen opuścił dotychczasowy klasztor razem z siedmioma uczniami i udał się do Terenuthis, gdzie pozostawał do śmierci[1].

Znanych jest co najmniej 209 apoftegmatów przypisywanych Pimenowi[1].

Zmarł według tradycji w wieku 110 lat, tj. około roku 450. Za świętego został uznany natychmiast po śmierci.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 ks. J. Chryssavgis, W sercu pustyni. Duchowość Ojców i Matek Pustyni, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007, ISBN 978-83-233-2249-8, ss.20-21

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]