Pinczer małpi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pinczer małpi
Affenpinscher.jpg
Inne nazwy Affenpinscher
Kraj patronacki Niemcy
Kraj pochodzenia Niemcy
Wymiary
Wysokość 25–30 cm
Masa 3–4 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa II Sekcja 1 Wzorzec 186
AKC Toy
ANKC Grupa 1 (Toys)
CKC Grupa 5 – Toys
KC(UK) Toy
NZKC Toy
UKC Companion Breeds
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Affenpinczer en face

Pinczer małpi, affenpinczer (Affenpinscher) – rasa psa zaliczana do grupy pinczerów, użytkowana jako pies pokojowy i do towarzystwa. Nie podlega próbom pracy[1].

Oryginalna nazwa Affenpinscher [2]pochodzi z j. niem., z połączenia słów affe (małpa) i pinscher (terier), i nawiązuje do małpiego wyrazu pyska przedstawicieli tej rasy.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Psy podobne do affenpinczera istniały w Niemczech już w XVXVI wieku, co potwierdzają drzeworyty Albrechta Dürera (1471–1528)[3], lecz były to psy nieco wyższe i o większej różnorodności w umaszczeniu. Rasa powstała prawdopodobnie w XVII wieku z krzyżowania małych pinczerów niemieckich z azjatyckimi psami typu mopsa i jest spokrewniona z gryfonikiem belgijskim i sznaucerem miniaturowym[4].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Głowa powinna być okrągła, z wyraźnie zaznaczonym stopem[3].

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Włos krótki, sztywny, pofalowany. Charakterystyczne dla rasy są krzaczaste brwi i nastroszona sierść na pysku i szyi, co upodabnia psa do małpy.

Według standardu FCI, sierść powinna być jednolicie czarna, o czarnym podszerstku[3]. Inne związki kynologiczne posiadają listy dopuszczalnych umaszczeń, z czarnym jako kolor preferowany.

Charakter i temperament[edytuj | edytuj kod]

Są to psy odważne, wesołe i pojętne, lojalne w stosunku do swojej rodziny, lecz nieufne wobec obcych. Posiadają porywcze usposobienie.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Był i jest to pies rodzinny, o czujnym usposobieniu, które czyni z niego dobrego psa stróżującego.

Pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Sierść na pysku powinna być odpowiednio układana, na ciele zaś trymowana.

Opieka i wychowanie[edytuj | edytuj kod]

Psy te lubią ruch i zabawę. Potrzebują pewnego właściciela i dobrego wychowania, lecz ćwiczenia nie powinny trwać długo, ponieważ szybko się nudzą.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Rasa rzadko spotykana w Europie. Większą popularnością cieszy się w Ameryce Północnej[4].

Przypisy

  1. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 86.
  2. Eva Maria Krämer: Rasy psów. s. 55.
  3. 3,0 3,1 3,2 Wzorzec rasy nr 186 (FCI Standard N° 186 / 02.09.2009) (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce - Zarząd Główny
  4. 4,0 4,1 Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998. ISBN 83-7073-122-8.