Pinczer małpi
| Pinczer małpi | |
 |
|
| Inne nazwy | Affenpinscher |
| Kraj patronacki | Niemcy |
| Kraj pochodzenia | Niemcy |
| Wymiary | |
| Wysokość | 25–30 cm |
| Masa | 3–4 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa II Sekcja 1 Wzorzec 186 |
| AKC | Toy |
| ANKC | Grupa 1 (Toys) |
| CKC | Grupa 5 – Toys |
| KC(UK) | Toy |
| NZKC | Toy |
| UKC | Companion Breeds |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Pinczer małpi, affenpinczer (Affenpinscher) – rasa psa zaliczana do grupy pinczerów, użytkowana jako pies pokojowy i do towarzystwa. Nie podlega próbom pracy[1].
Oryginalna nazwa Affenpinscher [2]pochodzi z j. niem., z połączenia słów affe (małpa) i pinscher (terier), i nawiązuje do małpiego wyrazu pyska przedstawicieli tej rasy.
Spis treści |
Rys historyczny[edytuj]
Psy podobne do affenpinczera istniały w Niemczech już w XV–XVI wieku, co potwierdzają drzeworyty Albrechta Durera (1471–1528)[3], lecz były to psy nieco wyższe i o większej różnorodności w umaszczeniu. Rasa powstała prawdopodobnie w XVII wieku z krzyżowania małych pinczerów niemieckich z azjatyckimi psami typu mopsa i jest spokrewniona z gryfonikiem belgijskim i sznaucerem miniaturowym[4].
Wygląd[edytuj]
Głowa powinna być okrągła, z wyraźnie zaznaczonym stopem[3].
Szata i umaszczenie[edytuj]
Włos krótki, sztywny, pofalowany. Charakterystyczne dla rasy są krzaczaste brwi i nastroszona sierść na pysku i szyi, co upodabnia psa do małpy.
Według standardu FCI, sierść powinna być jednolicie czarna, o czarnym podszerstku[3]. Inne związki kynologiczne posiadają listy dopuszczalnych umaszczeń, z czarnym jako kolor preferowany.
Charakter i temperament[edytuj]
Są to psy odważne, wesołe i pojętne, lojalne w stosunku do swojej rodziny, lecz nieufne wobec obcych. Posiadają porywcze usposobienie.
Użytkowość[edytuj]
Był i jest to pies rodzinny, o czujnym usposobieniu, które czyni z niego dobrego psa stróżującego.
Pielęgnacja[edytuj]
Sierść na pysku powinna być odpowiednio układana, na ciele zaś trymowana.
Opieka i wychowanie[edytuj]
Psy te lubią ruch i zabawę. Potrzebują pewnego właściciela i dobrego wychowania, lecz ćwiczenia nie powinny trwać długo, ponieważ szybko się nudzą.
Popularność[edytuj]
Rasa rzadko spotykana w Europie. Większą popularnością cieszy się w Ameryce Północnej[4].
Przypisy
- ↑ Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 86.
- ↑ Eva Maria Krämer: Rasy psów. s. 55.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Wzorzec rasy nr 186 (FCI Standard N° 186 / 02.09.2009) (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce - Zarząd Główny
- ↑ 4,0 4,1 Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.
Bibliografia[edytuj]
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998. ISBN 83-7073-122-8.
