Pinczer miniaturowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pinczer miniaturowy
Pinczer miniaturowy 005.jpg
Inne nazwy Zwergpinscher, miniature pinscher, reh pinscher,
ratler[1], ratlerek[2],
pinczer gładkowłosy mały[3],
pinczer karłowaty[2][3]
Kraj patronacki Irlandia
Kraj pochodzenia Niemcy
Wymiary
Wysokość 25,5–30 cm[4]
Masa 4,5 kg[5]
Klasyfikacja
FCI grupa II, sekcja 1.1,
numer wzorca 185
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Pinczer miniaturowy (Zwergpinscher) – rasa psa zaliczana do grupy pinczerów, wyhodowana w Niemczech, użytkowana jako pies stróżujący i pies towarzyszący. Jest jedną z najmniejszych ras psa domowego. Bardziej znany pod potocznymi nazwami ratler lub ratlerek[3][5]. Nie podlega próbom pracy[6].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Rasa pochodzi z Niemiec, wyhodowana jako zminiaturyzowana odmiana pinczera średniego bez oznak karłowatości, takich jak rachityczny wygląd, okrągła głowa lub wyłupiaste oczy. Te psy pochodzą z rodziny terierów, jednak stanowią oddzielną rasę. Dawniej służyły jako szczurołapy, współcześnie dotrzymują człowiekowi towarzystwa. Rasa oficjalnie została uznana w Niemczech w 1870 roku, a w 1929 roku powstał amerykański klub pinczera miniaturowego[5].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Pies rasy miniaturowej, proporcjonalnie zbudowany. Zarys sylwetki powinien zamykać się w kwadracie. Uszy wysoko osadzone, stojące lub załamane w kształcie litery V. Ogon osadzony wysoko, często przycięty[5]

Szata[edytuj | edytuj kod]

Szata krótka, raczej twarda, gładko przylegająca bez podszerstka.

Umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie czarne, niebieskie lub czekoladowe z rudymi znaczeniami (podpalaniami) na policzkach, wargach, żuchwie, podgardlu, nad oczami, na dolnej połowie, kończynach przednich, w okolicach odbytu[5] lub jednolicie rude w różnych odcieniach. Włos krótki, gęsty, lśniący i liniejący.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Pies o żywym temperamencie, odważny, bystry i spostrzegawczy. Lubi spacery. Ma silny instynkt łowiecki oraz stróżujący[4]. Zazwyczaj przejawia nieufność w stosunku do obcych, bywa szczekliwy. Ratlery przywiązują się do jednego, ewentualnie dwóch członków rodziny.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pinczer miniaturowy jest psem do towarzystwa, wykorzystywany jest także jako pies pilnujący. Może być hodowany w małych mieszkaniach.

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Sierść pinczera jest łatwa w pielęgnacji. Na jej wygląd wpływa odpowiednie żywienie bogate w NNKT oraz witaminy. U tej rasy występuje skłonność do osadzania się kamienia nazębnego. Wskazane jest przycinanie pazurów co kilka miesięcy.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Pinczer miniaturowy jest rasą popularną w Polsce i na świecie.

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

W klasyfikacji FCI rasa ta została zaliczona do grupy II, do sekcji psów w typie pinczera i sznaucera w podsekcji psów w typie pinczera. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów ozdobnych i do towarzystwa[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Multimedialna Encyklopedia Powszechna WIEM edycja 2006. Young Digital Poland S.A., 2006.
  2. 2,0 2,1 Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
  3. 3,0 3,1 3,2 D. Najmanova, Z. Humpal: Psy rasowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1987, s. 230.
  4. 4,0 4,1 David Taylor: Księga psów. s. 182-183.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Palmer 1995 ↓, s. 233.
  6. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 87.
  7. Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. s. 184.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 44. ISBN 83-7073-122-8.
  • Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.
  • Joan Palmer: Psy rasowe; 235 ras; pochodzenie rasy, pielęgnacja, szkolenie, przygotowanie do pokazów. Warszawa: Agencja Elipsa, 1995. ISBN 83-85152-709.
  • David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.