Pinezka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pinezki
Pinezka z metalowym łbem

Pinezka (pluskiewka) – krótki gwoździk lub szpilka (z ostrzem długości nieprzekraczającej 6, rzadziej 10 milimetrów) z dużą główką, metalową lub z tworzywa sztucznego, często płaską, umożliwiającą wciśnięcie pinezki w miękkie podłoże (np. z tektury, korka lub miękkiego drewna) bez użycia młotka, samymi palcami i – co często ważniejsze – również wyciągnięcie jej bez użycia żadnych narzędzi. Najprostszym rodzajem pinezki jest wykonana z krążka blachy z ostrzem w kształcie litery V wyciętym z łebka i odgiętym pod kątem 90 stopni. Jeśli główka pinezki wykonana jest z plastiku, to zazwyczaj do wyboru są wersje w różnych kolorach.

Używana najczęściej do przypinania kartek papieru z informacjami na tablicach ogłoszeń, do wpinania w widocznych miejscach (na drzwiach, futrynach itp.) wszelkiego rodzaju notatek itp.

Niektóre źródła podają, że pinezka została wynaleziona między 1902 a 1903 r. w miejscowości Lychen (powiat Uckermark) w Niemczech, a wynalazcą był zegarmistrz Johann Kirsten, który swój pomysł sprzedał za niewielkie pieniądze Otto Lindstedtowi, a ten uzyskał patent 8 stycznia 1904 r., w krótkim czasie zdobywając fortunę[potrzebne źródło]. W innych źródłach podawany jest rok 1900[1] i wynalazca Edwin Moore, jeszcze inne przesuwają ten wynalazek do Austrii i na rok 1888, przypisując go fabrykantowi Heinrichowi Sachsowi.

Szpilki do wkłuwania w mapy są bezpieczniejsze od typowych pinezek, bowiem kiedy upadną, nie ma możliwości by zajęły pozycję ostrzem skierowanym pionowo do góry.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Zobacz hasło pinezka w Wikisłowniku

Przypisy

  1. History Of The Moore Push-Pin Company; produkowane przez tę firmę pinezki były raczej odmianą szpilek do wkłuwania w mapy