Pingwin mały
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pingwinek mały | |
| Eudyptula minor[1] | |
| (J. R. Forster, 1781) | |
_-Adelaide_Zoo.jpg) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | pingwiny |
| Rodzina | pingwiny |
| Rodzaj | Eudyptula Bonaparte, 1856 |
| Gatunek | pingwinek mały |
| Podgatunki | |
|
zobacz opis w tekście |
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 Linie rozdzielają tereny występowania różnych podgatunków. |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Pingwinek mały (Eudyptula minor) – gatunek średniego, nielotnego ptaka wodnego z rodziny pingwinów (Spheniscidae), występujący u wybrzeży Nowej Zelandii i Australii. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Eudyptula.
- Cechy gatunku
- Czarnogranatowe upierzenie wierzchu ciała płynnie przechodzi w biały spód. Nogi i dziób ciemne.
- Wymiary średnie
- dł. ciała ok. 40 cm
rozpiętość skrzydeł ok. ? cm
waga ok. 1,1 kg - Biotop
- Wody otaczające wybrzeża Nowej Zelandii, Australii i Tasmanii.
- Gniazdo
- Nora o długości około 50 cm (zdarzają się również metrowe), często w głębi lądu, ukryta w zaroślach lub lesie.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, rzadziej dwa, składając w sierpniu-październiku zazwyczaj 2 jaja.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez okres około 5 tygodni przez obydwoje rodziców. Pisklęta opuszczają gniazdo po około 8 tygodniach.
- Pożywienie
- Drobne ryby, głowonogi i skorupiaki.
- Ochrona
- Głównym zagrożeniem są introdukowane w Australii i Nowej Zelandii drapieżne ssaki, takie jak psy i koty.
Podgatunki [edytuj]
Wyróżnia się 6 podgatunków:
- Eudyptula minor minor - podgatunek nominatywny; południowa część Wyspy Południowej (Nowa Zelandia),
- pingwin białoskrzydły (Eudyptula minor albosignata) - wybrzeże regionu Canterbury na Wyspie Południowej; niektórzy autorzy wyodrębniają go w osobny gatunek,
- Eudyptula minor iredalei - północna część Wyspy Północnej (Nowa Zelandia),
- Eudyptula minor variabilis - południowa część Wyspy Północnej, wyspy w Cieśninie Cooka oraz północna część Wyspy Południowej,
- Eudyptula minor chathamensis - Wyspy Chatham (Nowa Zelandia),
- Eudyptula minor novaehollandiae - południowa Australia i Tasmania.
Ptaki tego gatunku regularnie pojawiają się na pacyficznym wybrzeżu Patagonii, gdzie być może również znajduje się nieodkryta jeszcze kolonia lęgowa. Wiosną 2005 jeden osobnik pojawił się na wybrzeżu Namibii[potrzebne źródło].
Przypisy
- ↑ Eudyptula minor w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Eudyptula minor. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
