Pingyao

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pingyao
平遥县
Historyczne centrum Pingyao
Historyczne centrum Pingyao
Państwo  Chiny
Prowincja Shanxi
Populacja (2002)
• liczba ludności

490 000
Położenie na mapie Chińskiej Republiki Ludowej
Mapa lokalizacyjna Chińskiej Republiki Ludowej
Pingyao
Pingyao
Ziemia 37°12′09″N 112°10′41″E/37,202500 112,178056Na mapach: 37°12′09″N 112°10′41″E/37,202500 112,178056
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Chiny
Starożytne miasto Pingyaoa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Kraj  Chiny
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, III, IV
Charakterystyka #812
Regionb Azja, Australia i Oceania
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1997
na 21. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Pingyao (chiń.: 平遥, pinyin: Píngyáo) – chińskie miasto w prowincji Shanxi, oddalone o około 715 km od Pekinu i 80 km od stolicy prowincji Taiyuan. Podczas rządów dynastii Qing, Pingyao było finansowym centrum Chin. W mieście zachowała się doskonale utrzymana, tradycyjna architektura chińskiego ludu Han, co stało się przyczyną wpisania miasta na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1997 roku.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Pingyao do dziś zachowało wygląd z czasów dynastii Ming i Qing. W mieście znajduje się około 400 budynków z tego okresu, w których znajdują się liczne muzea, prezentujące codzienne życie dawnych mieszkańców, hotele, sklepy, warsztaty, a nawet domy mieszkalne. Tutejsze świątynie i posiadłości dają okazję przeglądu stylów architektonicznych i trendów w planowaniu miast na przestrzeni kilku stuleci w historii Cesarstwa Chińskiego.

Jedną z głównych atrakcji turystycznych Pingyao są mury miejskie o długości 6 km[1] wzdłuż których zbudowane były 72 wieże strażnicze. Pierwszy mur wzniesiono za panowania dynastii Zhou (827-728 p.n.e.), jednak większość dzisiejszych murów pochodzi z czasów dynastii Ming. Mury są wysokie na 12 metrów i szerokie na 4 metry, ciągną się na długości 6 km, okalając całą historyczną część miasta. W murze znajduje się sześć bram, po jednej po stronie północnej i południowej i po dwie po wschodniej i zachodniej. Oprócz czterech wież na rogach, na murze znajdują się 72 wartownie.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tony Wheeler. More China to experience. „Lonely Planet Magazine India”, s. 30, styczeń 2014. Bangalore: Lonely Planet. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praktyczny przewodnik:Chiny. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2001, s. 384-385.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]