Pinodżem I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pinodżem I
Pinedjem I Karnak.jpg
władca starożytnego Egiptu
Dane biograficzne
Dynastia XXI dynastia
Ojciec Pianchi
Matka Hereret II
Żona Henuttaui II,
Isetemachbit I
Dzieci Mencheperre,
Psusennes I,
Masaharta,
Dżedchonsuiufanch,
Maatkare
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Imiona Pinodżema I
hieroglifami
NomenPinodżem Meri-Amon
egip.Ten-który-należy-do-najwspanialszego Ukochany-przez-Amona
G39 N5
<
M17 Y5
N35
U6 G40 Z4 M29
>
PrenomenCheper-chau-Re Setepen-Amon
egip.Objawiony-przejaw-Re Wybrany-przez-Amona
M23
X1
L2
X1
<
N5 L1 N28 C12 U21
N35
>
Imię horusoweKa-nechat-Chaem-Uaset Meri-Amon
egip.Byk-potężny-koronowany-w-Tebach Ukochany-przez-Amona
G5
E2
D44
N28 G17 S40 M17 Y5
N35
U6
Srxtail2.GIF

Pinodżem I – wielki kapłan Amona oraz faraon, władca starożytnego Egiptu z czasów początku Trzeciego Okresu Przejściowego, tytularny król Górnego i Dolnego Egiptu, syn wielkiego kapłana i wodza armii Pianchiego i Hereret II. Jego pierwszą małżonką została córka Ramzesa XIDuathathor Henuttaui II, ze związku z którą narodzili się jego następcy Mencheperre oraz Psusennes I. Mogło to wskazywać na dążenie do uprawomocnienia jego władzy poprzez wykazanie ciągłości dynastii. Ze związku z drugą małżonką, Isetemachbit I narodzili się dwaj jego synowie - następcy; Masaharta i Dżedchonsuiufanch. Władzę kapłańską w Tebach sprawował w latach 1070–1055 p.n.e. po czym przekazał ją swemu synowi Masaharcie, sam przyjmując tytulaturę królewską, obejmując władzę jako król Górnego i Dolnego Egiptu. W rzeczywistości podlegał mu jedynie Górny Egipt. Na północy władzę sprawował Smendes I, a jego zwierzchnictwo nad całym obszarem Obydwu Krajów – przynajmniej w czasie pontyfikatu Pinodżema – wydaje się być niepodważalne. Lata liczono bowiem latami jego panowania, a nie Pinodżema. Około 16. roku panowania Smendesa Pinodżem przyjął tytuł królewski. Jako król Górnego i Dolnego Egiptu panował od 1054–1032 roku p.n.e. Nadal jednak lata liczono latami panowania Smendesa, co wskazuje na dalsze poszanowanie jego zwierzchnictwa. Był to zatem układ władzy polegający na uzurpowaniu sobie uprawnień władzy królewskiej przy jednoczesnym poszanowaniu zwierzchnictwa prawowitego władcy. Faraon sprawował władzę, podlegając jednocześnie woli Amona, wyrażanej poprzez jego wyrocznię, której rzecznikiem był wielki kapłan. Po koronacji imiona Pinodżema zapisywano w kartuszach, a pojawiły się one w wielu miejscach Egiptu: w Tebach, Koptos, Abydos, jak również w Tanis, co niezbicie dowodzi związkowi pomiędzy Amonem z Tanis i jego wielkim kapłanem, którym był Smendes, z Amonem tebańskim i osobą Pinodżema.

W czasie swego panowania Pinodżem prowadził zdecydowaną politykę dynastyczną. Trzej jego synowie odziedziczyli po nim godność wielkiego kapłana, a córka Maatkare została boską małżonką Amona. Można przyjąć z dużym prawdopodobieństwem hipotezę, że jego synem był także Psusennes I; był więc czwartym, który osiągnął szczyty władzy.

Wielką zasługą Pinodżema jest jego dbałość o tradycję i poprzedników. Dzięki niemu przetrwały do naszych czasów mumie kilku spośród największych faraonów Nowego Państwa. On to urządził w grobowcu Amenhotepa II (KV35) skrytkę mumii królewskich, którą Victor Loret odnalazł 9 marca 1898 roku.

Znajdowały się tam:

  • mumia niezidentyfikowanej kobiety – prawdopodobnie królowa Teje, żona Amenhotepa III,
  • mumia niezidentyfikowanej kobiety – prawdopodobnie królowa Tauseret, XIX dynastia,
  • mumia kilkunastoletniego chłopca – prawdopodobnie syna Amenhotepa.

W jednym z kolejnych pomieszczeń, dokładnie zamurowanym i zamaskowanym znajdowało się dziesięć sarkofagów (w tym dziewięć królewskich).

Odnaleziono tam mumie:

Mumię samego Pinodżema odnaleziono w skrytce BD-320 w Deir el-Bahari

W czasie jego pontyfikatu i panowania równocześnie władzę sprawowali:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Pianchi
HekaNemesNechacha PioMs.svg Arcykapłani Amona – Teby/XXI dynastia
Pinodżem I

1070–1055/1054–1032
HekaNemesNechacha PioMs.svg Następca
Masaharta