Piotr Bałtroczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Piotr Bałtroczyk
Piotr Baltroczyk 2.JPG
Piotr Bałtroczyk na 18. urodzinach
Gazety Wyborczej
Data i miejsce urodzenia Polska 1961, Olsztyn
Dziedzina sztuki kabaret
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach Cytaty w Wikicytatach

Piotr Bałtroczyk (ur. 4 grudnia 1961 w Olsztynie) – dziennikarz, poeta, piosenkarz, konferansjer, satyryk, prezenter telewizyjny i radiowy.

Syn Andrzeja Bałtroczyka, olsztyńskiego dziennikarza[1]. Absolwent III Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Olsztynie (1980) – klasa E, Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (1987) – praca magisterska "Utopia konserwatywna Ernsta Wiecherta", promotor prof. Jan Baszkiewicz. Początkowo animator studenckiego ruchu artystycznego, laureat m.in. Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej – FAMA, później głównie konferansjer najważniejszych polskich festiwali i imprez kabaretowych.

W 1999 wystąpił jako konferansjer serialu telewizyjnego Badziewiakowie. W Telewizji Polskiej prowadził takie programy jak Zwyczajni niezwyczajni, Pegaz czy Kochamy polskie komedie, a także Kraina Łagodności[potrzebne źródło]. W 2001 wydał tomik wierszy "Krawiectwo miarowe. Samouczek". W 2006 rozpoczął współpracę z telewizją Polsat, w której prowadził program Piotr Bałtroczyk przedstawia, nagrodzony na IX Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku 2008. Od 2008 do 2009 roku prowadził natomiast program Piotr Bałtroczyk na żywo.

Wciela się w postać Johna McPhersona w emitowanym przez telewizję Polsat, a następnie przez TV 4 kabaretowym serialu improwizowanym Spadkobiercy.

Laureat Wiktora 2004[2], Wiktora 2007[3] w kategorii Osobowość telewizyjna oraz nagrody Dziennikarzy FPP Opole 2001[4].

Piotr Bałtroczyk ma dwóch synów: Kacpra (1985) i Piotra (1993). Mieszka na stałe pod Olsztynem, prowadzi gospodarstwo rolne nastawione na uprawę zbóż. Jest pasjonatem jazdy motocyklowej oraz kolekcjonerem obrazów.

W 2010 wszedł w skład Komitetu Poparcia Bronisława Komorowskiego jako kandydata na urząd Prezydenta RP[5].

Przypisy

  1. http://wybory.onet.pl/samorzadowe-2010/aktualnosci/olsztyn-porazka-niezaleznego-kandydata,1,4016888,aktualnosc.html, wzmianka o ojcu Piotra
  2. PAP: Rozdano Wiktory 2004 (pol.). onet.pl Film, 2005-04-26. [dostęp 2008-12-28].
  3. PAP: Tusk, Majewski i Rymanowski odebrali Wiktory 2007 (pol.). Rzeczpospolita Online, 2008-05-31. [dostęp 2008-12-28].
  4. Magdalena Siesicka: Opole 2001. Telewizja Polska, 2006-05-31. [dostęp 2008-12-28].
  5. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]