Piotr Bałtroczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Bałtroczyk
Piotr Baltroczyk 2.JPG
Piotr Bałtroczyk na 18. urodzinach
Gazety Wyborczej
Data i miejsce urodzenia Polska 1961, Olsztyn
Dziedzina sztuki kabaret
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Piotr Bałtroczyk w Wikicytatach

Piotr Bałtroczyk (ur. 4 grudnia 1961 w Olsztynie) – dziennikarz, poeta, piosenkarz, konferansjer, satyryk, prezenter telewizyjny i radiowy.

Syn Andrzeja Bałtroczyka, olsztyńskiego dziennikarza[1]. Absolwent III Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Olsztynie (1980) – klasa E, Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (1987) – praca magisterska "Utopia konserwatywna Ernsta Wiecherta", promotor prof. Jan Baszkiewicz. Początkowo animator studenckiego ruchu artystycznego, laureat m.in. Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej – FAMA, później głównie konferansjer najważniejszych polskich festiwali i imprez kabaretowych.

W 1999 wystąpił jako konferansjer serialu telewizyjnego Badziewiakowie. W Telewizji Polskiej prowadził takie programy jak Zwyczajni niezwyczajni, Pegaz czy Kochamy polskie komedie, a także Kraina Łagodności[potrzebne źródło]. W 2001 wydał tomik wierszy "Krawiectwo miarowe. Samouczek". W 2006 rozpoczął współpracę z telewizją Polsat, w której prowadził program Piotr Bałtroczyk przedstawia, nagrodzony na IX Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku 2008. Od 2008 do 2009 roku prowadził natomiast program Piotr Bałtroczyk na żywo.

Wciela się w postać Johna McPhersona w emitowanym przez telewizję Polsat, a następnie przez TV 4 kabaretowym serialu improwizowanym Spadkobiercy.

Laureat Wiktora 2004[2], Wiktora 2007[3] w kategorii Osobowość telewizyjna oraz nagrody Dziennikarzy FPP Opole 2001[4].

Piotr Bałtroczyk ma dwóch synów: Kacpra (1985) i Piotra (1993). Mieszka na stałe pod Olsztynem, prowadzi gospodarstwo rolne nastawione na uprawę zbóż. Jest pasjonatem jazdy motocyklowej oraz kolekcjonerem obrazów.

Został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[5].

Przypisy

  1. http://wybory.onet.pl/samorzadowe-2010/aktualnosci/olsztyn-porazka-niezaleznego-kandydata,1,4016888,aktualnosc.html, wzmianka o ojcu Piotra
  2. PAP: Rozdano Wiktory 2004 (pol.). onet.pl Film, 2005-04-26. [dostęp 2008-12-28].
  3. PAP: Tusk, Majewski i Rymanowski odebrali Wiktory 2007 (pol.). Rzeczpospolita Online, 2008-05-31. [dostęp 2008-12-28].
  4. Magdalena Siesicka: Opole 2001. Telewizja Polska, 2006-05-31. [dostęp 2008-12-28].
  5. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 26 kwietnia 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]