Piotr Eberhardt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Piotr Eberhardt (ur. 27 grudnia 1935 w Warszawie) – polski geograf, profesor Polskiej Akademii Nauk, autor studiów z dziedziny demografii oraz geografii ludności, w tym problematyki narodowościowej Europy Środkowej i Wschodniej w XX w. Specjalizuje się także w zakresie geopolityki.

Od 1960 niezmiennie związany z Instytutem Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, gdzie w 1968 uzyskał doktorat, zaś w 1976 habilitację. Tytuł profesora z zakresu nauk o Ziemi uzyskał w 1994. Od 1983 wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Wyróżniony w 1994 nagrodą „Przeglądu Wschodniego” za dorobek naukowy poświęcony problematyce wschodniej, w 2002 nagrodą naukową im. Stanisława Staszica PAN, w 2004 nagrodą państwową Prezesa Rady Ministrów za wybitne osiągnięcia naukowe, a w 2009 nagrodą i medalem Zygmunta Glogera.

Publikacje naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • Rozmieszczenie i dynamika ludności wiejskiej w Europie Środkowo-Wschodniej w XX wieku, Warszawa 1991
  • Polska granica wschodnia 1939-1945, Warszawa 1992
  • Przemiany narodowościowe na Ukrainie XX wieku, Warszawa 1994
  • Przemiany narodowościowe na Białorusi, Warszawa 1994
  • Między Rosją a Niemcami. Przemiany narodowościowe w Europie Środkowo-Wschodniej w XX wieku, Warszawa 1996
  • Przemiany narodowościowe na Litwie, Warszawa 1998
  • Polska ludność kresowa. Rodowód, liczebność, rozmieszczenie, Warszawa 1998
  • Geografia ludności Rosji, Warszawa 2002
  • Ethnic Groups and Population Changes in Twentieth-Century Central-Eastern Europe. History, Data and Analysis, New York, London 2003
  • Polska i jej granice. Z historii polskiej geografii politycznej, Lublin 2004
  • Przemiany demograficzno-etniczne na obszarze Jugosławii w XX wieku, Lublin 2005
  • Twórcy polskiej geopolityki, Kraków 2006

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]