Piotr I Karadziordziewić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr I Karadziordziewić
Król Serbów, Chorwatów i Słoweńców.
PetarI-Karadjordjevic.jpg
Król Serbii
Okres panowania od 1903
do 1918
Poprzednik Aleksander Obrenowić
Król Serbów, Chorwatów i Słoweńców
Okres panowania od 1918
do 1921
Następca Aleksander I Karadziordziewić
Dane biograficzne
Dynastia Karadziordziewiciowie
Urodziny 29 czerwca 1844
Śmierć 16 sierpnia 1921
Ojciec Aleksander Karadziordziewić
Matka Persida Serbska
Żona Zorka Czarnogórska
Odznaczenia
Wielka Wstęga Orderu Gwiazdy Jerzego Czarnego Krzyż Wielki Orderu Białego Orła Krzyż Wielki Orderu Świętego Sawy Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Piotra (Czarnogóra) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Piotr I Karadziordziewić (cyr. Петар I Карађорђевић, lat. Petar I Karađorđević) (ur. 29 czerwca 1844 w Belgradzie, zm. 16 sierpnia 1921). Urodził się jako piąte dziecko księcia Aleksandra i księżnej Persidy. Pierwszy monarcha konstytucyjny Serbii. Doszedł do władzy w wyniku puczu wojskowego w 1903, który obalił dynastię Obrenowić.

Edukację rozpoczął w Belgradzie, gdzie skończył szkołę podstawową i gimnazjum. Potem kontynuował ją w szkołach wyższych w Genewie i Paryżu. Walczył po stronie Francuzów w wojnie francusko-pruskiej 1870-1871, a w 1875 przyłączył się do bośniackiego powstania przeciwko imperium osmańskiemu. Podczas wojen bałkańskich dowodził zwycięską serbską armią. Wynikiem wojen bałkańskich było wzmocnienie pozycji Serbii i osłabienie imperium osmańskiego. W wyniku trudów wojny podupadł na zdrowiu i zrezygnował tymczasowo z pełnienia urzędu na rzecz swojego syna Aleksandra I., który został regentem. Niebawem Austro-Węgry wypowiedziały wojnę Serbii, rozpoczynając tym samym I wojnę światową. W grudniu 1918 powrócił do kraju, aby objąć tron nowo utworzonego Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców, później nazywanego Jugosławią. Po jego śmierci na tron wstąpił jego syn Aleksander.

Jako król Serbii wsławił się reformami konstytucji, wojska, systemu edukacji, rolnictwa i został zapamiętany jako król Piotr I Wybawiciel (cyr. Краљ Петар I Ослободилац).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]