Piotr I z Courtenay

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Blason Courtenay.png

Piotr I z Courtenay, fr. Pierre I de Courteney (ur. we wrześniu 1126, zm. 10 kwietnia 1183) – najmłodszy syn Ludwika VI Grubego, króla Francji, i jego drugiej żony Adelajdy z Maurienne, córki Humberta II Grubego, hrabiego Sabaudii. Ojciec władcy Cesarstwa Łacińskiego Piotra II de Courtenaya.

Towarzyszył swoim braciom Ludwikowi VII Młodemu i Robertowi I z Dreux oraz kuzynowi Henrykowi I z Szampanii podczas II krucjaty. W tym czasie poznał również swojego przyszłego teścia Renaulda z Courtenay. W 1150 ożenił się z Elżbietą, dziedziczką Courtenay (ur. 1127, zm. wrzesień 1205), córką Renaulda i Hawisy du Donjon. Z małżeństwa z Elżbietą pochodziło siedmioro dzieci:

Zmarł w Palestynie w 1183 i został został pochowany w katedrze w Exeter, w Anglii.