Piotr Kuncewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Piotr Kuncewicz
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1936
Polska Warszawa
Data i miejsce śmierci 9 kwietnia 2007
Polska Warszawa
Wikicytaty Piotr Kuncewicz w Wikicytatach

Piotr Kuncewicz (ur. 19 marca 1936 w Warszawie, zm. 9 kwietnia 2007 tamże), polski pisarz, poeta, krytyk literacki i teatralny, historyk literatury, publicysta, publicysta radiowy i telewizyjny; wieloletni prezes Związku Literatów Polskich; siostrzeniec Jerzego Kuncewicza[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W latach 19521956 studiował filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w 1961 doktoryzował się pracą o liryce Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 19591967 był adiunktem w Instytucie Badań Literackich PAN. Od 1965 był członkiem, a w latach 19902003 prezesem Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich. W latach 19691971 był kierownikiem literackim Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, w latach 19711973 wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Od 1973 zajmował się wyłącznie pracą literacką, napisał m.in. wielotomową panoramiczną historię literatury polskiej Agonia i nadzieja (1991–1994). W dziele Legenda Europy (2005) opisał Europę kultury, historii, idei i literatury. W 2004 został wybrany Wielkim Mistrzem Wielkiego Wschodu Polski.

Był poetą i pisarzem o rozległych zainteresowaniach, obejmujących m.in. historię, filozofię, religioznawstwo, historiozofię i socjologię, wiele dziedzin wiedzy ezoterycznej, ale także dzieje Ziemi i Wszechświata, paleontologię, biologię i medycynę. Został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne osiągnięcia w twórczości literackiej i zasługi w działalności społecznej (2002), laureat Nagrody Kisiela (1990).

Piotr Kuncewicz pisywał również felietony na łamach miesięcznika Czwarty Wymiar.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Samotni wobec historii, 1967
  • Antyk zmęczonej Europy, 1982
  • Grochowiak, 1976
  • Cień ręki, 1977
  • W poszukiwaniu niecodzienności, 1979
  • Szumy, 1976
  • Dęby kapitolińskie, 1970
  • Zamieć, 1972
  • Agonia i nadzieja: t. 1 Literatura od 1918 (1991), t. 2 Literatura od 1939 (1993), t. 3 Poezja polska od 1956, część 1 i 2 (1994)
  • Nowa era dinozaurów. New Age, 1994
  • Leksykon polskich pisarzy współczesnych, t. 1 i 2, 1995
  • Goj patrzy na Żyda. Dzieje braterstwa i nienawiści od Abrahama po współczesność, Wydawnictwo Iskry 2000
  • Legenda Europy, 2005.

Przypisy

  1. Leszek Żuliński: Mój Piotr (19.03.1936 - 9.04.2007). Związek Literatów Polskich, 2007-04-19. [dostęp 2012-08-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]