Piotr Małachowski (wojewoda krakowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Piotr Małachowski herbu Nałęcz (ur. 1730, zm. 1799) – syn Adama Małachowskiego i Anny Teofili Rosnowskiej. Został kasztelanem wojnickim w 1780, następnie wojewodą krakowskim w 1782 roku. Był także starostą oświęcimskim i przedborskim[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Był posłem z Księstw Oświęcimskiego i Zatorskiego na sejm 1758 roku[2]. Marszałek konfederacji radomskiej Księstw Oświęcimskiego i Zatorskiego[3]. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[4]. Figurował na liście posłów i senatorów posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa w 1792 roku, która zawierała zestawienie osób, na które Rosjanie mogą liczyć przy rekonfederacji i obaleniu dzieła 3 maja[5]. Był konsyliarzem konfederacji generalnej koronnej w konfederacji targowickiej[6].

Autor wartościowej - (bo opartej m.in. o Metryki Koronne i Wołyńskie, statuty litewski i I statut mazowiecki, II statut mazowiecki, oraz konstytucje sejmowe) publikacji heraldycznej "Zbiór Nazwisk Szlachty z Opisem Herbów własnych Familiom zostającym w Królestwie Polskim, i Wielkim Xięstwie Litewskim", wydanej w Łucku w 1790 roku (poszerzona reedycja Lublin 1805).

Odznaczony Orderem Orła Białego w 1780, a także był kawalerem orderu św. Stanisława[1]. Należały do niego wsie Czaniec i Harmęże oraz przylegające do nich dóbra ziemskie[1].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Jan Nepomucen Gątkowski: Rys dziejów księstwa oświęcimskiego i zatorskiego. Lwów: nakład autora, 1867, s. 8,12.
  2. Diarjusze sejmowe z wieku XVIII.T.III. Diarjusze sejmów z lat 1750, 1752, 1754 i 1758, Warszawa 1937, s. 283.
  3. Aleksander Kraushar, Książę Repnin i Polska, Warszawa 1900 t. I , s. 389.
  4. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 308.
  5. Łukasz Kądziela, Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792-1793, Warszawa 1993, s. 46, Сборник Русского исторического общества, t. 47,Petersburg 1885, s. 272.
  6. Dariusz Rolnik, Szlachta koronna wobec konfederacji targowickiej (maj 1792 - styczeń 1793), Katowice 2000, s. 162.