Piotr Opaliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wojewody Piotra Opalińskiego. Zobacz też: krajczy Piotr Opaliński (zm. 1600).
Piotr Opaliński
Łodzia
Łodzia
Data urodzenia 1586
Data śmierci 1624
Rodzina Opalińscy
Rodzice Jan Opaliński
Barbara z Ostroroga Lwowska
Małżeństwo Zofia Kostczanka
Dzieci Krzysztof Opaliński
Łukasz Opaliński
Zofia Opalińska
Anna Beata Opalińska, Franciszka Opalińska

Piotr Opaliński herbu Łodzia (ur. w 1586, zm. 17 stycznia 1624) - syn Jana Opalińskiego i Barbary z Ostroroga Lwowskiej herbu Nałęcz.

Po śmierci swojego ojca w 1598 roku został właścicielem Sierakowa. Uczył się w Poznaniu w kolegium jezuickim, a później w Ingolstadt oraz w 1604 w Padwie. Przebywał w Rzymie, a w 1605 powrócił do kraju. Posłował na sejm 1606[1]. W 1611 drogą cesji dostał starostwo śremskie, a miał już wówczas i pobiedziskie. Był jednym z delegatów, których w 1613 wyznaczył sejm i wysłał do skonfederowanego wojska w Lublinie. W 1616 był członkiem poselstwa wysyłanego do Moskwy. Dworzanin i sekretarz królewski. W 1617 wraz ze swoją rotą brał udział w wyprawie Władysława IV przeciw Moskwie. Na nieustannych walkach spędził zimę 1617/18. W 1620 mianowany został kasztelanem poznańskim, a w 1621 dowodził pułkiem w czasie wyprawy chocimskiej [1]. Wojewodą poznańskim został w 1622. Domagał się na sejmiku średzkim 1624 przeprowadzenia nowego powszechnego pomiaru dla bardziej sprawiedliwego rozłożenia podatków. W Sierakowie lokował bernardynów, ale już im nie zdążył wystawić klasztoru i kościoła. Za młodu pisywał wiersze łacińskie, a kilka z nich drukował w T. Grzybowskiego Disputatio philosophica (Ingolstadt 1604). Powiększając skrzętnie swój majątek, zgromadził 3 miasta: Sieraków, Bnin i Czerniew oraz 50 wsi[1].

Żonaty w 1607 roku z Zofią Kostką (1591 - 1639) córką Krzysztofa Kostki i Anny Pileckiej, która już jako wdowa odkupiła klucz włoszakowicki od Łukasza Opalińskiego. Miał dwóch synów: Krzysztofa, wojewodę poznańskiego i Łukasza, marszałka nadwornego koronnego oraz trzy córki: Annę Beatę (żonę Stanisława Przyjemskiego), Franciszkę, benedyktynkę w Poznaniu i Zofię, żonę S. Koniecpolskiego, później S. Koreckiego[1].

Zmarł 17 stycznia 1624 i pochowany został w Kościele Bernardynów w Sierakowie i gdzie Sebastian Sala wykonał mu nagrobek[1]. W 1995 jego sarkofag został przeniesiony do Zamku w Sierakowie.

Nagrobek Piotra Opalińskiego w kościele w Sierakowie

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 532. ISBN 83-01-02722-3.


Poprzednik
Jan Ostroróg
POL województwo poznańskie IRP COA.svg Wojewoda poznański
1622-1624
POL województwo poznańskie IRP COA.svg Następca
Stanisław Przyjemski