Piotr Prakapowicz
| Piotr Prakapowicz Пё́тр Пракапо́віч |
|
| Data i miejsce urodzenia | 3 listopada 1942 Kozły lub Równe, okręg Białystok, III Rzesza |
| Przewodniczący zarządu Narodowego Banku Białorusi | |
| Okres urzędowania | od 20 marca 1998 |
| Poprzednik | Hienadź Alejnikau |
| Następca | Nadzieja Jermakowa |
| Pierwszy zastępca premiera Republiki Białorusi | |
| Okres urzędowania | od grudnia 1996 do 20 marca 1998 |
| Członek Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji | |
| Okres urzędowania | od 13 stycznia 1997 do 15 maja 1998 |
| Deputowany do Rady Najwyższej Białorusi XII Kadencji | |
| Okres urzędowania | od 1990 do 1995 |
| Odznaczenia | |
Piotr Piatrowicz Prakapowicz (biał. Пё́тр Пятро́віч Пракапо́віч[1], ros. Пётр Петро́вич Прокопо́вич, Piotr Pietrowicz Prokopowicz; ur. 3 listopada 1942 w Kozłach lub Równem) – białoruski inżynier i polityk, w latach 1990–1995 deputowany do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR/Rady Najwyższej Republiki Białorusi XII kadencji; w latach 1997–1998 członek Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji; w latach 1996–1998 wicepremier Białorusi; w l. 1998-2011 przewodniczący zarządu Narodowego Banku Republiki Białorusi.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Urodził się 3 listopada 1942 roku na terenie obecnego rejonu prużańskiego, w folwarku Równe[2] lub we wsi Kozły[3], wówczas na terytorium okupowanym przez III Rzeszę, w okręgu Białystok[4]. We wczesnym dzieciństwie przeprowadził się wraz z rodzicami do Tomaszówki w rejonie brzeskim[5][6]. W 1959 roku ukończył szkołę średnią w Komarówce (był w jednej klasie z kosmonautą Piotrem Klimukiem)[5]. W latach 1959–1960 w technikum budowlanym w Swierdłowsku. W 1966 roku ukończył Dniepropietrowski Instytut Inżynieryjno-Budowlany, uzyskując wykształcenie inżyniera budownictwa[7].
W latach 1960–1961 pracował jako kamieniarz w Dołżańskim Zarządzie Budownictwa Kopalnianego w obwodzie swierdłowskim Rosyjskiej SRR. W latach 1966–1972 był mistrzem budowlanym, robotnikiem wykwalifikowanym, głównym inżynierem, naczelnikiem zarządu budowlanego przedsiębiorstwa „Celinogradpromstroj” w Kazachskiej SRR. W 1972 roku powrócił na Białoruś. W latach 1972–1976 pełnił funkcję przewodniczącego zarządu Kobryńskiej Międzykołchozowej Organizacji Budowlanej. W latach 1976–1996 był głównym inżynierem, generalnym dyrektorem Brzeskiego Państwowego Produkcyjnego Projektowo-Budowlanego Zjednoczenia Budownictwa Wiejskiego „Briestobłsielstroj”[7].
Działalność polityczna [edytuj]
Piotr Prakapowicz wiele razy wybierany był na deputowanego do rad miejscowych. W 1990 roku został wybrany na deputowanego ludowego do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR. Wchodził w skład Komisji Rady Najwyższej ds. Architektury, Budownictwa, Produkcji Materiałów Budowlanych i Gospodarki Mieszkaniowo-Komunalnej Wsi i Miasta. Deputowanym był do 1995 roku. W marcu 1996 roku otrzymał stanowisko zastępcy kierownika Administracji Prezydenta Republiki Białorusi ds. ekonomiki. W grudniu tego samego roku został pierwszym zastępcą premiera Republiki Białorusi[7]. 13 stycznia 1997 roku wszedł w skład nowo utworzonej Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi (izby wyższej parlamentu) I kadencji. Był jedynym członkiem Rady, który nie wchodził w skład żadnej z jej stałych komisji[8]. 20 marca 1998 roku został mianowany przez prezydenta na stanowisko przewodniczącego zarządu Narodowego Banku Republiki Białorusi, zastępując na nim Hienadzia Alejnikaua[7]. 15 maja 1998 roku opuścił Radę Republiki[9]. Mimo zwolnienia z obowiązków wicepremiera, pozostał w składzie Rady Ministrów do 21 września 2001 roku, kiedy to prezydent przyjął jej dymisję. Już 24 września prezydent ponownie mianował go na przewodniczącego zarządu Narodowego Banku Republiki Białorusi[7]. W czerwcu 2011 r. "ze względu na stan zdrowie" opuścił zajmowane stanowisko i 18 lipca 2011 r. oficjalnie odszedł na emeryturę. 17 sierpnia 2012 r. został mianowany doradcą prezydenta Białorusi (помощник президента Беларуси)[10].
Poglądy ekonomiczne [edytuj]
W latach 1990–1995 Piotr Prakapowicz, będąc deputowanym Rady Najwyższej, zasłynął z ostrej krytyki działalności Stanisłaua Bahdankiewicza na stanowisku przewodniczącego zarządu Narodowego Banku Republiki Białorusi. Gdy sam zajął to stanowisko w marcu 1998 roku, zaczął wprowadzać swoją politykę ekonomiczną, która doprowadziła do gwałtownego wzrostu inflacji i utraty wartości białoruskiego rubla. Zdaniem portalu Kto jest′ kto w Riespublikie Biełaruś Prokopowicz jest jednym z „głównych ideologów” obecnej polityki gospodarczej Białorusi[7].
Odznaczenia [edytuj]
- Order Czerwonego Sztandaru Pracy (ZSRR);
- Order "Znak Honoru" (ZSRR);
- Order Ojczyzny III klasy (Białoruś);
- Bohater Białorusi (1 marca 2006, Białoruś);
- Dwa dyplomy uznania Rady Najwyższej Białoruskiej SRR[7].
Przypisy
- ↑ Zapis według oficjalnego wariantu języka białoruskiego. Alternatywne formy zapisu:
- według tzw. wariantu klasycznego (taraszkiewicy): Пё́тар Пятро́віч Пракапо́віч (czyt. Piotar Piatrowicz Prakapowicz);
- przy użyciu białoruskiej łacinki: Piotr Piatrovič Prakapovič lub Piotar Piatrovič Prakapovič.
- ↑ Prokopowicz Piotr Pietrowicz (ros.). Kto jest′ kto w Riespublikie Biełaruś. [dostęp 2012-01-16].
- ↑ Swiatłana Jaskiewicz. Uzlot "Żuraulinaha", Abo ahraharadok nowaha farmatu. „Zwiazda”. 210 (26818), 2010-10-27 (biał.). [dostęp 2012-01-16].
- ↑ Jednostka administracyjna istniejąca de facto. Z punktu widzenia prawa międzynarodowego – w województwie poleskim II Rzeczypospolitej, pod okupacją III Rzeszy. Z punktu widzenia władz ZSRR – w rejonie prużańskim obwodu brzeskiego Białoruskiej SRR, pod okupacją III Rzeszy.
- ↑ 5,0 5,1 Uładzimir Statkiewicz: Dwa Pietra i ich towariszczi (ros.). Respublika, 2007-04-12. [dostęp 2011-06-23].
- ↑ Walentina Kozłowicz: Kosmos naczinajetsia w Tomaszowkie (ros.). Rossijskaja Gazieta, 2004-10-14. [dostęp 2012-01-16].
- ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 Prokopowicz Piotr Piotrowicz (ros.). Kto jest′ kto w Riespublikie Biełaruś. [dostęp 2011-06-23].
- ↑ Wnie sostawa komissij (ros.). Rada Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi. [dostęp 2011-06-25].
- ↑ P. Szypuk: Postanowlenije Sowieta riespubliki Nacyonalnogo sobranija Riespubliki Biełaruś ot 15 maja 1998 g. N 323-СР/IV „O dosrocznom priekraszczenii połnomoczij czlena Sowieta Riespubliki Nacyonalnogo sobranija Riespubliki Biełaruś Prokopowicza P.P.” (ros.). Narodowy Internetowy Portal Prawny Republiki Białorusi, 1998-05-15. [dostęp 2011-06-23].
- ↑ Ткачев ушел, Прокопович пришел (ros.). TUT.BY, 2012-08-17. [dostęp 2012-08-22].
Literatura [edytuj]
- Absolwenci uczelni na Ukrainie
- Białoruscy działacze państwowi
- Białoruscy ekonomiści
- Białoruscy inżynierowie
- Białorusini odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy
- Bohaterowie Białorusi
- Członkowie Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji
- Deputowani do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XII kadencji
- Ludzie związani z Polesiem
- Odznaczeni Orderem Ojczyzny
- Urodzeni w 1942