Piotr Rytel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Piotr Rytel (ur. 16 maja 1884 w Wilnie, zm. 2 stycznia 1970 w Warszawie) – polski kompozytor, pedagog i krytyk muzyczny.

Studiował w latach 1903-1908 w Instytucie Muzycznym w Warszawie: kompozycję u Zygmunta Noskowskiego, grę na fortepianie u Aleksandra Michałowskiego. W latach 1911-1939 wykładał w warszawskim Instytucie Muzycznym harmonię i formy muzyczne, w latach 1925-1926 i 1931-1939 także kompozycję. Po wojnie w latach 1945-1952 prowadził klasę kompozycji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W latach 1956-1961 pełnił funkcję rektora Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie (później przeniesiona do Gdańska).

Piotr Rytel był również krytykiem muzycznym. Publikował recenzje w „Nowościach Muzycznych”, „Scenie i Sztuce” i poznańskiej „Kulturze”, a po wojnie m.in. w Gazecie Ludowej”, Słowie Powszechnym” i „Teatrze”. W publikacjach krytycznych okazywał niechęć do modernizmu w muzyce, co stało się przyczyną ostrego konfliktu m.in. z Karolem Szymanowskim. Posługiwał się pseudonimem „Witold Szeliga”.

Własne kompozycje Rytla cechowały się konserwatyzmem, stylistycznie nawiązywały do późnego romantyzmu.

W 1937 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Kompozycje (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • "Grażyna" op. 1, poemat symfoniczny na orkiestrę (1908)
  • "Symfonia nr 1 h-moll" op. 4 (1909)
  • "Korsarz" op. 6, poemat symfoniczny na orkiestrę (1911)
  • "Sen Dantego" op. 7, poemat symfoniczny na orkiestrę (1911)
  • "Święty gaj" op. 8, poemat symfoniczny na orkiestrę (1913)
  • "Legenda o św. Jerzym" op. 9, poemat symfoniczny na orkiestrę (1918)
  • "Ijola", opera w 4 aktach (1927)
  • "Stalin", kantata na baryton, chór mieszany i orkiestrę (1949)
  • Symfonia nr 2 "Mickiewiczowska" na tenor, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1950)
  • "Symfonia nr 3" na tenor solo i orkiestrę symfoniczną (1950)
  • "Koncert skrzypcowy" op. 20 (1950)
  • "Żelazowa Wola" op. 31, poemat symfoniczny na orkiestrę (1952)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]