Piotr Sokołow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Sokołow
Data i miejsce
urodzenia
16 lutego 1891
Petersburg, Rosja
Data i miejsce
śmierci
11 maja 1971
Enköping, Szwecja
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
–1911
1912–1917
Udelnaja Sankt Petersburg
Unitas FK (Sankt Petersburg)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1911–1912  Rosja 5 (0)

Piotr Piotrowicz Sokołow, ros. Пётр Петрович Соколов (ur. 16 lutego 1891 r. w Petersburgu, zm. 11 maja 1971 r. w Enköping w Szwecji) – rosyjski futbolista w okresie Imperium Rosyjskiego, współpracownik brytyjskiego, fińskiego, a następnie hitlerowskiego wywiadu, antysowiecki propagandysta i założyciel północnego oddziału Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej podczas II wojny światowej, emigracyjny publicysta i działacz wojskowo-polityczny

W 1909 r. ukończył gimnazjum im. cara Aleksandra I w Petersburgu, po czym rozpoczął studia prawnicze na miejscowym uniwersytecie. Wybrał jednak karierę piłkarską. Do 1911 występował w klubie piłkarskim Udelnaja Sankt Petersburg, zaś do 1917 r. w Unitas FK. Był obrońcą. W reprezentacji Rosji rozegrał 5 meczów, w tym 2 na letnich igrzyskach olipijskich w 1912 r. w Sztokholmie. W tym samym roku zdobył z klubem mistrzostwo piłkarskie Rosji.

Brał udział w I wojnie światowej. W 1917 r. ukończył szkołę młodszych oficerów. W sierpniu 1918 r. w Piotrogradzie związał się z białogwardyjską organizacją wywiadowczą, mającą kontakty z wywiadem brytyjskim. Jako kurier wyjechał do zajętego przez wojska brytyjskie Archangielska. Stamtąd został wysłany do Sztokholmu, a następnie Helsinek, przechodząc kursy wywiadowcze. Działał dla Brytyjczyków jako kurier między Terijoki i Piotrogradem do 1922 r. Zajmował się też przerzucaniem przez granicę zagrożonych agentów i innych współpracowników brytyjskiego wywiadu.

W 1922 r. zamieszkał w Terijoki. Od 1923 r. trenował tam zespół futbolowy złożony z młodych rosyjskich emigrantów. Jednocześnie działał w rosyjskich organizacjach, jak Rosyjski Związek Ogólnowojskowy (ROWS), Bractwo Rosyjskiej Prawdy, Związek Młodorosjan. Był też redaktorem pisma "Русское слово". W 1931 r. stanął na czele miejscowej organizacji pod nazwą "Iwan Susanin". Od 1940 r. służył w oddziale propagandy sztabu generalnego fińskiej armii. Redagował antysowieckie pisma, ulotki, plakaty i inne materiały propagandowe. Został też dyrektorem radiowej kompanii "Lahti".

Od 1941 r. współpracował z Abwehrą, wchodząc w skład tzw. Biura Cellariusa z siedzibą w Helsinkach. Był instruktorem w szkołach wywiadowczych Abwehry założonych na okupowanych obszarach ZSRR. Występował wówczas pod pseudonimami "Sokołowski", "Sołowianow", "kapitan Erikson", "Kolberg". Jednocześnie wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA) gen. Andrieja A. Własowa, z którym osobiście się spotykał w Berlinie. W 1944 r. na polecenie dowódcy ROA zorganizował północny oddział ROA. Jego działalność polegała na objazdach po obozach jenieckich i agitowaniu sowieckich jeńców za wstąpieniem do ROA. We wrześniu tego roku, po wycofaniu się Finlandii z wojny, wyjechał do Szwecji. Zamieszkał pod Sztokholmem. Został masażystą w jednym ze sztokholmskich klubów sportowych. Być może współpracował też ze szwedzkim wywiadem.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Biografia Piotra P. Sokołowa (jęz. rosyjski)