Piotr Tymochowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Tymochowicz

Piotr Tymochowicz (ur. 6 czerwca 1963 w Warszawie) – polski doradca mediowy, specjalista ds. wizerunku i marketingu politycznego, konsultant w zakresie prowadzenia negocjacji, autor i propagator metod teorii wywierania wpływu[1].

Autor koncepcji[1] takich, jak m.in.: nowe ujęcie analizy transakcyjnej w zastosowaniu do analizy osobowościowej, model multitripleksowy, klasyfikacja taktyk i strategii negocjacyjnych oraz manipulacyjnych.

Prowadził firmę szkoleniową ICCE Greenpol, zajmującą się od 1988 szkoleniami interpersonalnymi[1], a w 2008 związał się ze Szkołą Transformacji we Wrocławiu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent XXX LO im. Jana Śniadeckiego w Warszawie[2]. W latach 80. prowadził wraz z Krzysztofem Surgowtem telewizyjny program edukacyjny „Halo komputer”[3].

W latach 90. był doradcą m.in. Mariana Krzaklewskiego, pomagał także Michałowi Kamińskiemu. Przed wyborami w 2001 był także twórcą nowego, „niechłopskiego” wizerunku Andrzeja Leppera[4]. Następnie doradzał Samoobronie RP[5][6]. Współpracował również ze Stanisławem Tymińskim, kandydatem na prezydenta Polski (w 1990 i 2005). W 2005 współpracował z Ogólnopolską Koalicją Obywatelską, lecz przed wyborami został zwolniony przez Stanisława Tymińskiego. Przez niektórych uważany jest za twórcę postaci samozwańczej księżnej Karin Sobieski zu Schwarzenberg[7].

W 2006 Marcel Łoziński nakręcił z Piotrem Tymochowiczem, trwający 90 minut, telewizyjny film dokumentalny pt. Jak to się robi?, w którym pokazano mechanizmy tworzenia postaci medialnej z tzw. zwykłego człowieka. Zdjęcia do tego filmu trwały ponad trzy lata[8].

W 2010 Piotr Tymochowicz został prezesem i udziałowcem spółki Infinity SA. Spółka miała stworzyć portal przechowujący i rozwijający informacje o jego użytkownikach, oraz składający ich DNA w skarbcu szwajcarskiego banku[9]. 16 lipca 2010, po debiucie spółki na rynku NewConnect, złożył rezygnację z pełnionej funkcji, twierdząc, że osiągnął wszystkie zaplanowane cele[10].

11 stycznia 2011 przystąpił do Ruchu Poparcia[11] (partii przekształconej później w Ruch Palikota), jednak w maju 2012 zakończył współpracę z Januszem Palikotem i podjął współpracę z Sojuszem Lewicy Demokratycznej[12].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Tymochowicz Piotr: stałość to tępota. wp.pl, 18 kwietnia 2006.
  2. Studiował na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego (został skreślony z listy studentów na pierwszym roku studiów), a także w International Business Center.
  3. Halo komputer!. „Bajtek”. 1/86. s. 30. 
  4. Kartel Samoobrona. polityka.pl, 20 października 2001.
  5. Dzieci Leppera. rp.pl, 13 maja 2002.
  6. Klub wodza. rp.pl, 27 września 2001.
  7. Mariusz Jałoszewski: Sądowy spór o wódkę ze znanym nazwiskiem. gazeta.pl, 15 lutego 2006.
  8. Jak to się robi. filmweb.pl, 2006.
  9. Tymochowicz o o krok od NewConnect. pb.pl, 19 lutego 2010.
  10. Rezygnacja osoby zarządzającej. newconnect.pl.
  11. Tymochowicz tajną bonią Palikota. wprost.pl, 11 stycznia 2011.
  12. Tymochowicz rozczarowany Palikotem. Ma już nowego klienta. dziennik.pl, 15 lipca 2012.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]