Piotr z Amiens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Piotr z Amiens, Piotr Pustelnik, Piotr Eremita (ur. 1050 w Amiens, zm. 8 lipca 1115) − francuski zakonnik i wędrowny kaznodzieja, organizator i przywódca I wyprawy ludowej[1], nieoficjalny błogosławiony Kościoła katolickiego. Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 8 lipca[2].

Wyprawa ludowa miała miejsce w roku 1096 i poprzedzała I wyprawę krzyżową. Z biografii Piotra Pustelnika pochodzi niechlubny fakt, zatuszowany przez krzyżowców i Kościół, o dezercji z obozu podczas oblegania Antiochii. Pochwycony przez pościg, przeprowadzony przez Tankreda, przyznał się do błędu, lecz w związku z nienaganną opinią, nie musiał błagać o przebaczenie. W czasie oblężenia zdobytej już Antiochii przez Turków, został wysłany jako poseł do ich wodza Kurbughi. Zależnie od źródła, miał zażądać od niego wycofania się z ziem chrześcijan, zaproponować bitwę, lub pojedynek wybranych rycerzy, bądź też negocjować poddanie miasta. Niezależnie od prawdziwych celów, poselstwo Piotra zakończyło się niepowodzeniem, lecz zostało propagandowo wykorzystane przez krzyżowców.

Piotr z Amiens pokazuje krzyżowcom drogę do Jerozolimy (francuska ilustracja z ok. 1270 roku)
Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. Średniowieczne życie kościelne - Wojny krzyżowe.Początek i pierwsza wyprawa krzyżowa na luteranie.pl
  2. Piotr Eremita na DEON.pl; Święci Pańscy (8 lipca)