Pirenoid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pirenoid (gr. pyrén ‘pestka’ + eídos ‘postać’)[1] – sferyczna, białkowa struktura o rozmiarach 1,5-2 μm[2], zbudowana głównie z karboksylaza/oksygenaza rybulozo-1,5-bisfosforanu (RuBisCO)[3], występująca w chloroplastach glonów oraz glewików (Anthoceros)[4][5]. Wokół pirenoidów u Euglena często odkładają się pierścieniowate ziarna paramylonu, polisacharydu podobnego w swej budowie do skrobi. W chloroplaście może być 1 lub kilka pirenoidów. Pirenoid posiada zdolność silnego załamywania światła[6][4].

Przypisy

  1. Mirosław Jarosz: Słownik wyrazów obcych. Wrocław: Europa, 2001. ISBN 83-87977-08-X.
  2. R. SAGER, GE. PALADE. Structure and development of the chloroplast in Chlamydomonas. I. The normal green cell.. „J Biophys Biochem Cytol”. 3 (3), s. 463-88, May 1957. PMID 13438931. 
  3. G. Lacoste-Royal, SP. Gibbs. Immunocytochemical Localization of Ribulose-1,5-Bisphosphate Carboxylase in the Pyrenoid and Thylakoid Region of the Chloroplast of Chlamydomonas reinhardtii.. „Plant Physiol”. 83 (3), s. 602-606, Mar 1987. PMID 16665295. 
  4. 4,0 4,1 Przemysław Wojtaszek, Adam Woźny, Lech Ratajczak: Biologia komórki roślinnej.. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 165-166. ISBN 83-01-14838-1.
  5. KH. Suss, I. Prokhorenko, K. Adler. In Situ Association of Calvin Cycle Enzymes, Ribulose-1,5-Bisphosphate Carboxylase/Oxygenase Activase, Ferredoxin-NADP+ Reductase, and Nitrite Reductase with Thylakoid and Pyrenoid Membranes of Chlamydomonas reinhardtii Chloroplasts as Revealed by Immunoelectron Microscopy.. „Plant Physiol”. 107 (4), s. 1387-1397, Apr 1995. PMID 12228443. 
  6. LE. Fridlyand. Models of CO2 concentrating mechanisms in microalgae taking into account cell and chloroplast structure.. „Biosystems”. 44 (1), s. 41-57, 1997. PMID 9350356.