Pirotyn
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pirotyn | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | FeS – siarczek żelaza | ||
| Twardość w skali Mohsa | 4 | ||
| Przełam | nierówny | ||
| Łupliwość | wyraźna | ||
| Pokrój kryształu | słupki,tabliczki | ||
| Układ krystalograficzny | heksagonalny | ||
| Gęstość minerału | 4,58 – 4,65 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | brązowomiedziowa ciemniejąca pod wpływem zmian powierzchniowych | ||
| Rysa | czarnoszara | ||
| Połysk | metaliczny | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Pirotyn (piryt magnetyczny) – minerał z gromady siarczków. Jest minerałem rzadkim.
Nazwa pochodzi od gr. pyrrhos = ognisty.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
[edytuj] Właściwości
Występuje w skupienia zbitych i warstwowych. Tworzy kryształy tabliczkowe, słupkowe o sześciobocznym przekroju. Jest kruchy, nieprzezroczysty, wykazuje silne właściwości magnetyczne. Często zawiera domieszki niklu, kobaltu, złota, platyny.
[edytuj] Występowanie
W złożach hydrotermalnych, metasomatycznych, kontaktowych oraz w złożach powstałych w wyniku wietrzenia. Spotykany w skałach magmowych: gabrach, norytach, bazaltach.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Kanada, Rosja – Ural, była Jugosławia, Austria, Rumunia, Brazylia, Norwegia, Finlandia, Niemcy, Włochy.
- W Polsce: spotykany w gabrach i norytach Dolnego Śląska, w bazaltach okolic Lubania, granitach strzegomskich. W żyłach hydrotermalnych okolic Wojcieszowa, Miedzianki i Kowar oraz złożu arsenu w Złotym Stoku. Występuje też w okolicach Suwałk.
[edytuj] Zastosowanie
- do produkcji kwasu siarkowego,
- źródło żelaza i siarki także: kobaltu, niklu, platyny, złota,
- wydobywany w celu otrzymania pewnych metali, które zastępują żelazo w sieci krystalicznej,
- ma znaczenie naukowe,
- rzadki, poszukiwany kamień kolekcjonerski.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- G.G. Gormaz, J.J. Casanovas: Atlas mineralogii, „Wiedza i życie”, 1992
- W. Heflik, L. Natkaniec-Nowak: Minerały Polski, Wyd. „Antykwa”, 1998
- J. Żaba: Ilustrowany słownik skał i minerałów, Videograf II, – 2003
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma-Press” 2003 r.
