Pismo manichejskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pismo manichejskie - system pisma wywodzący się z alfabetu syryjskiego z wpływami pisma sogdyjskiego, używany pomiędzy III a X w. na terenie Azji Środkowej. Stosowano je do zapisu różnych języków: średnioperskiego, sogdyjskiego, partyjskiego, baktryjskiego, ujgurskiego, starotureckiego i tocharskiego[1]. Pisano od strony prawej do lewej.

Przypisy