Pismo rong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pismo rong, pismo lepcza - alfabet sylabiczny używany do zapisywania języka lepcza w Sikkimie i Bhutanie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pismo rong wywodzi się z pisma tybetańskiego. Zgodnie z tradycją zostało opracowane w XVII lub XVIII w. Wczesne manuskrypty w tym języku pisane były pionowo, co może świadczyć o wpływach chińskich lub mongolskich.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

The Lepcha script. (Col. I) initial consonats, (II) vowels, (III) final consonants.

Jak w innych abugidach pochodzenia indyjskiego, podstawą systemu pisma jest sylaba, zapisywana jako spółgłoska z domyślną samogłoską "a". Inne samogłoski zapisuje się za pomocą znaków diakrytycznych umieszczanych przed, po, nad lub pod spółgłoską. Zmiana kierunku pisma z pionowego na poziome pociągnęła za sobą modyfikację zbitek spółgłoskowych w stosunku do pierwotnej formy tybetańskiej.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leonard van der Kuijp, The Tibetan Script and Derivatives, w: Daniels i Bright, The World's Writing Systems, 1996.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]