Pistolet Beretta 93R

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beretta 93R
Beretta 93R.png
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Fabbrica d'Armi Pietro Beretta S.p.A.
Rodzaj pistolet automatyczny
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9 mm Parabellum
Magazynek pudełkowy, 15 lub 20 nab.
Wymiary
Długość 240 mm
599 mm z kolbą[1]
Długość lufy 155 mm[1] (z urządzeniem wylotowym)
Długość linii celowniczej 160 mm
Masa
broni 1,12 kg (z magazynkiem 15 nab.)
1,17 kg (z magazynkiem 20 nab.)
wyposażenia dodatkowego 0,27 kg (kolba)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 375 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 1100 strz/min
Szybkostrzelność praktyczna 60 strz/min
Zasięg skuteczny 50m

Beretta 93R – włoski pistolet automatyczny skonstruowany pod koniec lat 70. W ofercie firmy Beretta zastąpił pistolet automatyczny 951R. Beretta 93R ma konstrukcję zbliżoną do samopowtarzalnej Beretty 92. Beretta 93R została wyposażona w mechanizm spustowy podwójnego działania z kurkiem zewnętrznym i przełącznikiem rodzaju ognia, który umożliwia prowadzenie ognia seriami trójstrzałowymi[2]. Działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy i jest ryglowana ryglem wahliwym[1]. Posiada prostokątną muszkę i szczerbinkę regulowaną w poziomie[1]. Pistolet wyposażony jest w składany chwyt przedni ułatwiający opanowanie broni podczas strzelania seriami. Dodatkowo do Beretty 93R można dołączyć składaną kolbę oraz zaopatrzona jest w rozkładaną rękojeść którą strzelec obejmuje dłonią, wkładając kciuk w przedłużony w tym celu kabłąk języka spustowego[2]. Według włoskich źródeł pistolet miał stanowić uzbrojenie ochroniarzy wysoko postawionych oficjeli[2].

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Beretta Model 93R została zaprojektowana dla włoskich oddziałów antyterrorystycznych Nucleo Operativo Centrale di Sicurezza i Gruppo di Intervento Speciale, ale została także przyjęta przez inne jednostki policijne i wojskowe, które potrzebowały niewielkiej, łatwej do ukrycia broni z możliwością prowadzenia ognia ciągłego.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Współczesna broń myśliwska i wyczynowa. s. 114.
  2. 2,0 2,1 2,2 Współczesna broń myśliwska i wyczynowa. s. 115.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak, 1994, Encyklopedia współczesnej broni palnej, Warszawa, WiS, ISBN 83-86028-01-7.