Pistolet SIG-Sauer P226

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SIG-SAUER P 226
SIG-P226-p1030047.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Szwajcaria,  Niemcy
Producent Schweizerische Industrie Gesselschaft (SIG), JP Sauer und Sohn GmbH
Rodzaj pistolet samopowtarzalny
Historia
Produkcja seryjna 1983 – do chwili obecnej
Dane techniczne
Kaliber 9 mm[1]
Nabój 9 x 19 mm Parabellum
Magazynek 15 naboi[1]
Wymiary
Długość 196 mm[1]
Długość lufy 112 mm[1]
Długość linii celowniczej 160 mm[1]
Masa
broni 750 g (niezaładowanej)[1]
845 g (z pustym magazynkiem)
1030 g (załadowanej)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 350 m/s[1]
Siła spustu 25/55 N (SA/DA)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

SIG-Sauer P226 pojawił się w 1981 w związku z przystąpieniem firmy SIG Sauer do konkursu na nowy pistolet służbowy United States Army. Jest to rozwinięta wersja wcześniejszego pistoletu SIG-Sauer P220, różniąca się od poprzednika przede wszystkim powiększonym magazynkiem na 15 naboi[1], dodatkową wewnętrzną blokada iglicy (zabezpieczenie przed przypadkowym wystrzałem). Pistolet działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy. Model SIG-Sauer P226 posiada również mechanizm zwalniania magazynka po obu stronach, dzięki czemu pistolet łatwo daje się obsługiwać zarówno przez strzelca prawo, jak i leworęcznego[1].

SIG-Sauer P226 zyskał sobie znakomite opinie w świecie. Używany jest przez wiele jednostek policyjnych całego świata. Pistolet – pomimo przegranej (głównie z powodu ceny) w konkursie na służbowy pistolet US Army – został zaakceptowany przez United States Navy SEALs. W 1998 roku pojawiły się nowe wersje P228 i P229, w kalibrze 9 mm IMI, .357 SIG i .40SW. Pierwszy, z 13 nabojowym magazynkiem, w dwóch ostatnich przypadkach pistolet ma 12-nabojowy magazynek i jest nieco cięższy (840 g).

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 202. ISBN 83-86028-01-7.