Pistolet maszynowy Danuvia 39M

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Danuvia 39M
Danuvia 39M.png
Dane podstawowe
Państwo  Węgry
Rodzaj pistolet maszynowy
Historia
Prototypy 1939
Produkcja seryjna 1939-?
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9 mm Mauser
Magazynek pudełkowy, 40 nab.
Wymiary
Długość 1047 mm (39M)
925/749 mm (43M z kolbą rozłożona/złożoną)
Długość lufy 449 mm (39M)
424 mm (43M)
Masa
broni 3,72/4,54 kg (39M bez naboi/załadowany)
3,63/4,46 kg (43M bez naboi/załadowany)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 450 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 750 strz/min
Zasięg skuteczny 200 m
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Danuvia 39 Mwęgierski pistolet maszynowy kal. 9 mm, produkowany i używany w okresie II wojny światowej.

Węgierski pistolet maszynowy 39M został skonstruowany w 1939 roku przez Pála Király'ego na amunicję pistoletową 9 x 25 mm Mauser.

Pistolet maszynowy 39M jest bronią działającą na zasadzie wykorzystania energii odrzutu półswobodnego zamka, co stanowi rzadkość w pistoletach maszynowych. Ze względu na znaczną długość broni, a zwłaszcza lufy (449 mm) oraz użyty silny nabój pistoletowy, broń ta przypomina nieco karabin automatyczny, bardziej niż typowy pistolet maszynowy.

Pistolet maszynowy 39M wyróżnia się dość skomplikowaną budową zamka. Był to pierwszy praktyczny mechanizm zamka półswobodnego z suwadłem poruszającym się w tej samej osi, co zamek, opatentowany przez Király'ego (podobne rozwiązanie wykorzystuje m.in. późniejszy francuski karabin FAMAS). W położeniu marszowym magazynek można było umieścić w łożu odchylając go do przodu, w wyniku czego pistolet stawał się konstrukcją zwartą, wygodniejszą do noszenia przez żołnierza. Broń była wyposażona w bezpiecznik, będący równocześnie przełącznikiem rodzaju ognia (pojedynczy / seryjny).

W oparciu o konstrukcję pistoletu maszynowego 39M opracowany został nowy pistolet maszynowy 43M, różniący się od wzoru 39M przede wszystkim krótszą lufą i metalową składaną kolbą oraz chwytem pistoletowym.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Pistolet maszynowy 39M był bronią samoczynno-samopowtarzalną (na ogień pojedynczy i ciągły) działającą na zasadzie wykorzystania energii zamka półswobodnego. Zamek, cofając się po strzale pod naporem łuski, napierał na dźwignię, która popychała wstecz suwadło (z większą prędkością), opóźniając ruch zamka. Broń zasilana jest z magazynków pudełkowych o pojemności 40 naboi (gniazdo magazynka składane do przodu). Kolba stała, drewniana, łoże drewniane. Celownik krzywkowy z szczerbinką (nastawy 50 – 600 m).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]