Pistolet maszynowy Lanchester

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lanchester
Lanchester5.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Rodzaj pistolet maszynowy
Historia
Prototypy 1940
Produkcja seryjna 19401942
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9 mm Parabellum[1]
Magazynek pudełkowy, wymienny o poj. 50 nab. [1]
Wymiary
Długość 850 mm [1]
Długość lufy 203 mm [1]
Masa
broni 4,34 kg (własna) [1]
Inne
Prędkość pocz. pocisku 380 m/s [1]
Szybkostrzelność teoretyczna 600 strz./min [1]
Zasięg skuteczny 200 m
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lanchester to brytyjski pistolet maszynowy z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po ewakuacji wojsk brytyjskich z Dunkierki, dowództwo Royal Air Force zdecydowało w wyposażenia oddziałów obrony lotnisk w pistolety maszynowe. Ponieważ sytuacja była nadzwyczaj krytyczna i brakowało czasu na opracowanie własnej konstrukcji tego typu, postanowiono skopiować niemiecki pistolet maszynowy MP 18 [1] . Do prac nad projektem przyłączyła się także brytyjska marynarka wojenna, a po serii raczej dziwnych i skomplikowanych decyzji okazało się w końcu, że jedynym użytkownikiem tej broni została Admiralicja brytyjska.

Lanchester otrzymał swoją nazwę od nazwiska George'a Lanchestera, który w tym czasie prowadził angielskie zakłady zbrojeniowe Sterling Armaments Company. Była to bardzo solidna i niezawodna broń, znakomicie nadająca się do przeznaczonej jej roli. Stanowiła także niejako przeciwieństwo Stena, który był produkowany w niemalże chałupniczy sposób. Lanchestery były produkowane z najlepszych materiałów i na najlepszych urządzeniach, części drewniane były bardzo dokładnie wykonane z dobrych rodzajów drewna, gniazdo magazynka było zrobione z mosiądzu, a cała broń prezentowała się nadzwyczaj elegancko i profesjonalnie. Jedyne poważniejsze różnice w porównywaniu z niemieckim pierwowzorem to inny uchwyt bagnetu oraz skok gwintu lufy.

Lanchester zasilany był amunicją z prostego magazynka pudełkowego z zapasem 50 naboi. Pierwsza wersja, Mk I, miała przełącznik na ogień pojedynczy lub ciągły, począwszy od wersji Mk I* broń mogła strzelać wyłącznie ogniem ciągłym. Część Mk I została zmodyfikowana na Mk I* w warsztatach Royal Navy.

Lanchestery służyły w marynarce angielskiej jeszcze w latach 60., były popularną i niezawodną bronią, choć czasami krytykowaną za dość duży ciężar własny.


Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Martin J. Dougherty: Broń strzelecka od roku 1860 do współczesności. Bremen: MAK, 2010, s. 121. ISBN 978-3-939991-73-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]