Pistolet maszynowy OVP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy typu broni. Zobacz też: ÖVP – Austriacka Partia Ludowa.
OVP
Dane podstawowe
Państwo  Włochy

producent = Officine Villar Perosa

Producent {{{producent}}}
Rodzaj pistolet maszynowy
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9 mm Glisenti[1]
Magazynek pudełkowy, łukowy o poj. 25 nab. [1]
Wymiary
Długość 850 mm [1]
Długość lufy 305 mm [1]
Masa
broni 3,26 kg [1]
Inne
Prędkość pocz. pocisku 380 m/s [1]
Szybkostrzelność teoretyczna 900 strz/min [1]
Zasięg skuteczny ponad 100 m [1]

OVP – włoski pistolet maszynowy produkowany w okresie międzywojennym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czasie I wojny światowej zwiększyło się nasycenie walczących armii bronią automatyczną. W pierwszym etapie wojny były to głównie ciężkie karabiny maszynowe, ale z czasem do uzbrojenia zaczęła trafiać także lżejsze wzory broni automatycznej lepiej dostosowane do użycia podczas ataku. W większości armii były to ręczne i lekkie karabiny maszynowe. Odmienna droga postanowili pójść Włosi, którzy w 1915 roku postanowili wprowadzić do uzbrojenia podwójnie sprzężony pistolet maszynowy Villar-Perosa.

Doświadczenia z użycia pm Villar-Perosa wykazały że nie jest on w stanie zastąpić karabinu maszynowego z uwagi na słabe parametry balistyczne amunicji pistoletowej podczas strzelania na większe odległości, zaś podczas walk na bliskich odległościach podwójnie sprzężona broń także jest mało przydatna z uwagi na konieczność strzelania z pozycji leżąc. Większych uwag nie było za to do samego funkcjonowania broni. Dlatego rozpoczęto prace nad bronią wykorzystującą podzespoły pm Villar-Perosa M1915, ale lepiej przystosowana do wymagań pola walki.

Nowa broń powstała w zakładach Beretta i została przyjęta do uzbrojenia armii włoskiej jako Moschetto Automatico Beretta Mod. 1918. Zaprojektowany pistolet maszynowy wykorzystywał większość podzespołów pm Villar-Perosa, ale miała drewniane łoże i stałą kolbę oraz mechanizm spustowy. Dodatkowo pm wyposażono w składany bagnet (identyczny jak w karabinku Moschetto per Cavalleria Mod. 1891).

W 1920 firma Officine Villar Perosa rozpoczęła produkcję konkurencyjnego dla Beretty M1918 pistoletu maszynowego OVP. Podobnie jak w przypadku M1918 OVP wykorzystywał większość podzespołów pm Villar-Perosa M1915 i miał stałą kolbę i nowy mechanizm spustowy [1] . W odróżnieniu od M1918 który był sadzony w osadzie zbliżonej do zastosowanej w karabinkach, OVP miał stałą kolbę z integralnym chwytem pistoletowym przymocowana do tylca komory zamkowej. Druga dłoń strzelca miała trzyma broń za odcinek komory zamkowej położony pomiędzy komorą spustowa, a umieszczonym od dołu oknem wyrzutowym łusek (gniazdo magazynka znajdowało się na szczycie komory zamkowej). Zaprojektowany dla OVP mechanizm spustowy miał dwa języki spustowe (do ognia pojedynczego i seriami). OVP nie był produkowany w dużych ilościach, ale znalazł się na uzbrojeniu armii włoskiej jako Moschetto Automatico OVP (wł. karabinek automatyczny OVP) i był używany przez oddziały pomocnicze i kolonialne w początkowym okresie II wojny światowej. Później zastąpił go pm Moschetto Automatico Mod. 1938.

Opis[edytuj | edytuj kod]

OVP był bronią samoczynną. Automatyka broni działa na zasadzie odrzutu zamka półswobodnego. Magazynki 25 nabojowe, przyłączane od góry broni. Kolba stała. Przyrządy celownicze mechaniczne, składają się z muszki i celownika szczerbinkowego.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Martin J. Dougherty: Broń strzelecka od roku 1860 do współczesności. Bremen: MAK, 2010, s. 44. ISBN 978-3-939991-73-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]