Pistolet maszynowy Tokariewa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
lekki karabin Tokariewa
Tokarev SMG 1927.jpg
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Rodzaj pistolet maszynowy
Historia
Prototypy 1927-1928
Dane techniczne
Kaliber 7,62 mm
Nabój 7,62 × 38 mm R Nagant
Wymiary
Długość 805 mm
Masa
broni 2,8 kg (bez magazynka)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 302 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 1100-1200 strz./min
Szybkostrzelność praktyczna 40-100 strz./min

Lekki karabin Tokariewa – skonstruowany w latach 20. XX wieku prototyp radzieckiego pistoletu maszynowego. Nieprodukowany seryjnie.

W drugiej połowie lat 20. postanowiono wprowadzić do uzbrojenia Armii Czerwonej pistolet maszynowy. Prace nad bronią tego rodzaju rozpoczął Fiodor Tokariew. W 1927 roku skonstruował on broń nazywaną lekkim karabinem. Był to działający na zasadzie odrzutu zamka swobodnego pistolet maszynowy zasilany z 21-nabojowego magazynka.

Pistolet maszynowy Tokariewa był zasilany nabojem rewolwerowym 7,62 x 38 mm R, używany w przepisowej broni krótkiej Armii Czerwonej – rewolwerze Nagant wz. 1895. Amunicja rewolwerowa Naganta okazała się całkowicie nieprzydatna do zasilania broni automatycznej. Jej zastosowanie spowodowało że pistolet maszynowy Tokariewa w trakcie prób często się zacinał.

Próby dopracowania tej konstrukcji zostały zakończone w 1928 roku.