Piszcz, jeśli wiesz co zrobiłem w ostatni piątek trzynastego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Piszcz, jeśli wiesz co zrobiłem w ostatni piątek trzynastego
Shriek If You Know What I Did Last Friday the Thirteenth
Gatunek komedia
horror
Data premiery Ziemia 17 października 2000 r.
Kraj produkcji Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 86 minut
Reżyseria John Blanchard
Scenariusz Sue Bailey,
Joe Nelms
Główne role Majandra Delfino,
Harley Cross,
Tiffani Thiessen,
Tom Arnold,
Julie Benz,
Simon Rex,
Danny Strong,
Coolio,
Shirley Jones
Muzyka Tyler Bates
Zdjęcia David Miller
Scenografia Brian F. McCabe
Kostiumy Merrie Lawson
Montaż Richard LaBrie
Wytwórnia Endless Entertainment Inc.
Rhino Films
Sea Dragon Ltd.
The Funny One LLC
Dystrybucja Stany Zjednoczone USA Network,
Stany Zjednoczone Lions Gate Films Home Entertainment

Piszcz, jeśli wiesz co zrobiłem w ostatni piątek trzynastego (tytuł oryginalny Shriek If You Know What I Did Last Friday the Thirteenth) – amerykański film fabularny (komedia) z 2000 roku, który jest parodią popularnych horrorów – głównie slasherów takich, jak Krzyk, Koszmar minionego lata, Piątek trzynastego czy Halloween. Film przeznaczono do dystrybucji domowej.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Zostaje zabita Screw (Aimee Graham) – młoda, niegrzesząca rozumem dziewczyna. Wkrótce szczęście odwraca się także od grupki nastolatków, uczniów prowincjonalnego Bulimia Falls High School. Młodzi, w szczególności buntownicza Martina (Majandra Delfino), chcą zejść z drogi cieszącemu się złą sławą zbrodniarzowi, co nie jest łatwe, bowiem psychopata zna sekret, który połączył grupę minionego lata. Martina będzie musiała wykazać się intelektem, jeśli zechce ujść z życiem ze śmiertelnej gry. Musi też uratować przyjaciół, którzy nie przejawiają jakiejkolwiek objawy posiadania komórek mózgowych. Jakby problemów było mało, w mieście zjawia się natrętna dziennikarka Hagitha Utslay (Tiffani Thiessen), chcąca za wszelką cenę wzbogacić się na niecodziennym wydarzeniu.

Parodie[edytuj | edytuj kod]

Zasady[edytuj | edytuj kod]

W klimakterycznym momencie filmu główna heroina, Martina, burzy czwartą ścianę, tłumacząc pozostałym bohaterom, iż biorą oni udział w sytuacjach rodem z filmowej parodii. Podobnie jak w trylogii Wesa Cravena Krzyk tłumaczono zasady horroru, tak w tym filmie Martina wyjaśnia reguły, którymi rządzą się filmy parodystyczne.

Te reguły to:

  1. Wyolbrzymiać wszystko.
  2. Akceptować, że absurd jest logiką.
  3. Gagi podtekstów seksualnych zawsze są śmieszne (szczególnie z głupkowatym podkładem muzycznym).
  4. Nieograniczona absurdalność.
  5. Nie ma żadnych świętości
  6. Wspominaj i wytykaj rażące oczywistości.
  7. Uwieczniaj bolesne stereotypy.
  8. Nie zrobisz udanej parodii bez sztucznego, żenującego zakończenia.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]