Pit-stop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
fragment toru wyścigowego w Indianapolis; po prawej pit lane ze stanowiskami obsługi
budowa stanowisk obsługi przed Grand Prix Monako Formuły 1

Pit-stop (dosłownie „postój na kanale”) – angielskie określenie oznaczające zatrzymanie się pojazdu uczestniczącego w wyścigu samochodowym na stanowisku obsługi technicznej. Postoje takie w wyścigach Formuły 1 wykorzystywane są na wymianę opon, czasem także na usunięcie drobnych usterek (np. wymianę uszkodzonego spojlera lub innego fragmentu nadwozia itp.), a w innych seriach wyścigowych (np. w amerykańskich Indianapolis) również na dotankowanie paliwa.

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

Począwszy od sezonu 2010 pit-stopy zmieniły nieco swoją rolę, gdyż wtedy FIA zabroniła tankowania samochodu podczas wyścigu. Postoje w boksie przez to stały się krótsze, a wymiana 4 kół często trwa poniżej 3 sekund. Rekordowym czasem może się poszczycić zespół Red Bull Racing, który podczas GP USA na torze w Austin w 2013 roku, w samochodzie swojego kierowcy Marka Webbera wymienił 4 koła w czasie 1,923 sekundy[1]. Obecnie w przeciętnym wyścigu mającym długość około 300 kilometrów kierowcy zatrzymują się na pit-stop dwukrotnie. Strategia jednego pit-stopu jest możliwa w niewielu przypadkach. Zależne to jest od ustawień samochodu, typu użytych opon, pogody w dniu wyścigu itp. Każdy zjazd na pit-stop łączy się z koniecznością przejechania części okrążenia toru po specjalnie wyznaczonej trasie wzdłuż stanowisk obsługi, zwanej pit lane ("uliczka z kanałami"); na odcinku tym kierowcy muszą znacznie zwolnić, nie przekraczając prędkości 80 km/h (podczas niektórych GP 60 km/h)[Uwaga 1], co powoduje, że cała ta operacja: zjazd z toru, zatrzymanie, wymiana opon, wyjazd na tor łączy się ze stratą w sumie około 20 sekund (w zależności od konfiguracji toru i samego pit lane).

Strategia wybrana przez zespół w wyścigu czasem decyduje o zwycięstwie, ogromny wpływ ma także sprawność zespołu obsługującego samochód. Czasem kluczowe znaczenie ma moment podjęcia decyzji o zmianie strategii, co zdarza się szczególnie wtedy, kiedy w trakcie wyścigu istotnie zmienia się pogoda; jeśli nagle zacznie padać deszcz trzeba porzucić zaplanowaną strategię i nakazać kierowcy zjazd na niezaplanowany wcześniej pit-stop po to, aby wymienić opony na takie, które zapewnią pojazdowi optymalną przyczepność na mokrej nawierzchni. Zwlekanie z tą decyzją może doprowadzić do tego, że pojazd będzie miał skłonność do poślizgu i kierowca będzie zmuszony jechać znacznie wolniej; z drugiej jednak strony czasem może się okazać że po kilku minutach deszcz ustąpi i nawierzchnia szybko wyschnie, co może uczynić wymianę opon niepotrzebną albo wręcz utrudniającą jazdę[Uwaga 2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Złamanie tego ograniczenia karane jest najczęściej nakazem dodatkowego przejazdu przez pit lane (kara drive through) lub karą pieniężną (podczas treningów).
  2. Opony do jazdy po mokrej nawierzchni zachowują się na nawierzchni suchej gorzej niż takie, których używa się tylko na suchym torze.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]