Pit-stop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
fragment toru wyścigowego w Indianapolis; po prawej pit lane ze stanowiskami obsługi
budowa stanowisk obsługi przed Grand Prix Monako Formuły 1

Pit-stop (dosłownie "postój na kanale") – angielskie określenie oznaczające zatrzymanie się pojazdu uczestniczącego w wyścigu samochodowym na stanowisku obsługi technicznej. Postoje takie, w wyścigach na torach Formuły 1 i amerykańskich (np. w Indianapolis) wykorzystywane są na dotankowanie paliwa lub wymianę opon, czasem także na usunięcie drobnych usterek (np. wymianę uszkodzonego spojlera lub innego fragmentu nadwozia itp.).

Formuła 1 [edytuj]

Począwszy od sezonu 2010 pit stopu zmieniły nieco swoją rolę. FIA zabroniła tankowania samochodu podczas wyścigu, przez to postoje w boksie stały się jeszcze krótsze. Nierzadko wymiana 4 opon trwa 3 sekundy albo krócej. W przeciętnym wyścigu mającym długość około 300 kilometrów kierowcy zatrzymują się na pit-stop dwukrotnie. Od początku sezonu 2011 kiedy to zmienił się dostawca opon, kierowca częściej niż wcześniej musi odwiedzać swoich mechaników. Strategia jednego pit-stopu jest możliwa w niewielu przypadkach. Średnio w czasie wyścigu kierowcy zjeżdżają do alei serwisowej 2 lub 3 razy. Zależne to jest od ustawień samochodu, typu użytych opon, pogody w dniu wyścigu itp. Każdy zjazd na pit-stop łączy się z koniecznością przejechania części okrążenia toru po specjalnie wyznaczonej trasie wzdłuż stanowisk obsługi, zwanej pit lane ("uliczka z kanałami"); na odcinku tym kierowcy muszą znacznie zwolnić, nie przekraczając prędkości 100 km/h (podczas treningu 60 km/h)[Uwaga 1], co powoduje, że cała ta operacja: zjazd z toru, zatrzymanie, wymiana opon, tankowanie, wyjazd na tor łączy się ze stratą w sumie około 20 sekund (w zależności od konfiguracji toru i samego pit lane).

Strategia wybrana przez zespół w wyścigu czasem decyduje o zwycięstwie, ogromny wpływ ma także sprawność zespołu obsługującego samochód. Czasem kluczowe znaczenie ma moment podjęcia decyzji o zmianie strategii, co zdarza się czasem szczególnie wtedy, kiedy w trakcie wyścigu istotnie zmienia się pogoda; jeśli nagle zacznie padać deszcz trzeba czasem natychmiast porzucić zaplanowaną strategię i nakazać kierowcy zjazd na niezaplanowany wcześniej pit-stop po to, aby wymienić opony na takie, które zapewnią pojazdowi optymalną przyczepność na mokrej nawierzchni. Zwlekanie z tą decyzją może doprowadzić do tego, że pojazd będzie miał skłonność do poślizgu i kierowca będzie zmuszony jechać znacznie wolniej; z drugiej jednak strony czasem może się okazać że po kilku minutach deszcz ustąpi i nawierzchnia szybko wyschnie, co może uczynić wymianę opon niepotrzebną albo wręcz utrudniającą jazdę[Uwaga 2].

Zatwierdzona 12 grudnia 2008 w Monako przez Światową Radę Sportów Motorowych zmiana w przepisach Formuły 1 przewiduje, że od sezonu 2010 podczas zatrzymania na stanowisku serwisowym zakazane będzie tankowanie paliwa. Dozwolone mają być tylko poprawki w ustawieniach pojazdu i wymiana opon. Zmiana ta ma mieć m.in. na celu ograniczenie niebezpieczeństwa pożaru, jakie pojawia się w związku z tłoczeniem w krótkim czasie i w pośpiechu wielkich ilości paliwa na kilku stanowiskach jednocześnie.

Uwagi [edytuj]

  1. Złamanie tego ograniczenia karane jest nakazem dodatkowego przejazdu przez pit lane (kara drive through) lub karą pieniężną (podczas treningów).
  2. Opony do jazdy po mokrej nawierzchni zachowują się na nawierzchni suchej gorzej niż takie, których używa się tylko na suchym torze.

Bibliografia [edytuj]