Pitcairn

Pitcairn, Henderson, Ducie, and Oeno Islands Pitkern Ailen Wyspy Pitcairn, Henderson, Ducie i Oeno
Flaga Pitcairn Herb Pitcairn
Hymn: Come ye Blessed (Pójdźcie, błogosławieni)
Język urzędowy	angielski, pitkern
Stolica	Adamstown
Ustrój polityczny	terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii
Głowa państwa	królowa Elżbieta II
Zależne od	Wielka Brytania
Gubernator	Gubernator Victoria Treadell
Szef rządu	Burmistrz Mike Warren
Powierzchnia  • całkowita  • wody śródlądowe	236. na świecie 62,45 km² 19,2 km² (30,47%)
Liczba ludności (2012)  • całkowita   • gęstość zaludnienia	238. na świecie 48 1,1 osób/km²
Jednostka monetarna	dolar nowozelandzki (NZD)
Rok utworzenia	wydzielenie z Brytyjskiego Terytorium Zachodniego Pacyfiku 1952
Strefa czasowa	UTC –8,5
Kod ISO 3166	PN/PCN/612
Domena internetowa	.pn
Kod telefoniczny	+64
1  Dane szacunkowe podane za CIA The World Factbook (źródło:CIA)

Pitcairn (Wyspy Pitcairn, Henderson, Ducie i Oeno; ang. Pitcairn Islands; Pitcairn, Henderson, Ducie, and Oeno Islands; pitkern Pitkern Ailen) – grupa 4 wysp leżących na Oceanie Spokojnym w Polinezji między Australią a Ameryką Południową (położenie geograficzne: 25°04′S, 130°05′W). Do Pitcairn Islands Group należą wyspy Pitcairn (4,53 km²), Henderson, Ducie, Oeno (te trzy ostatnie są niezamieszkane) o łącznej powierzchni 47 km².

Liczba ludności w 1994 roku wynosiła 70 osób, a 13 lat później już tylko 49 osób (2007). Jedyna miejscowość na wyspie to Adamstown.

Historia

Główna wyspa została nazwana na cześć angielskiego żeglarza Roberta Pitcairna, który w 3 lipca 1767 spostrzegł po raz pierwszy nieznaną wówczas wyspę. W roku 1790 do niezamieszkanej jeszcze wyspy dotarła część zbuntowanej załogi angielskiego okrętu Bounty wraz z przywiezionymi z Tahiti kobietami i mężczyznami. Wkrótce po wylądowaniu marynarze spalili swój statek. Jego wrak został odkryty w 1957 w zatoce Bounty Bay. W 1793 doszło do wojny między Tahitańczykami a członkami załogi „Bounty”, w wyniku której zginęła większość mężczyzn na wyspie. W 1808, gdy przy życiu pozostał tylko jeden buntownik i 9 kobiet (oraz dzieci), na wyspę przybył amerykański statek wielorybniczy Topaz.

Pitcairn na zdjęciu satelitarnym

Od 1838 roku Pitcairn jest pod jurysdykcją brytyjską. W 1856 mieszkańców przesiedlono na wyspę Norfolk. Wkrótce jednak wielu z nich, rozczarowanych panującymi na świecie warunkami życia, powróciło do Pitcairn.

Ludność

Szczyt populacji na Pitcairn przypadał na rok 1937, kiedy to wyspę zamieszkiwało 235 osób. Od tego czasu liczba mieszkańców systematycznie spada, głównie z powodu migracji do Nowej Zelandii. Obecnie Pitcairn zamieszkuje 48 osób.

W 2004 roku siedmiu mężczyzn z Pitcairn, wliczając w to Steve’a Christiana, burmistrza wyspy, zostało oskarżonych o przestępstwa seksualne dotyczące wykorzystywania nieletnich.

Ustrój polityczny

Głową państwa jest królowa brytyjska Elżbieta II reprezentowana na wyspach przez Gubernatora. Gubernatorem Wysp Pitcairn jest brytyjski Wysoki Komisarz (ambasador brytyjski) w Nowej Zelandii, obecnie jest nim Victoria Treadell. Ponieważ Wysoki Komisarz nie rezyduje na wyspie, sprawami bieżącymi tradycyjnie zajmował się magistrate, przewodniczący Rady Wyspy. Po rewizji konstytucji te obowiązki zostały przeniesione w 1999 roku na burmistrza Pitcairn. Wybory na to stanowiska odbywają się co trzy lata. Od 30 października 2004 burmistrzem był Steve Christian; po aferze dotyczącej wykorzystywania seksualnego nieletnich został on odwołany z funkcji (odmówił dobrowolnego złożenia urzędu). Rada Wyspy wybrała na to miejsce jego siostrę, Brendę Christian. Pełniła obowiązki burmistrza od listopada do grudnia 2004, kiedy to odbyły się wybory. Dnia 15 grudnia 2004 roku na nowego burmistrza wybrano Jaya Warrena. 9 grudnia 2007 został zastąpiony na stanowisku przez Mike’a Warrena.

Gospodarka

Kościół w Adamstown

Miejscowa ludność zajmuje się uprawą ziemniaków, pomarańczy, ananasów, bananów, kokosów oraz rybołówstwem. Sławny jest też miód pszczeli z Pitcairn. Duży dochód przynosi sprzedaż poszukiwanych na świecie znaczków pocztowych. Jedyny partner handlowy to Nowa Zelandia.

Obecnie prowadzone są działania mające na celu wybudowanie na wyspie małego hotelu i lotniska. Ma to zwiększyć populację wyspy.

W 2000 roku przyznano wyspie domenę .pn. Obecny burmistrz Mike Warren za główny cel postawił sobie zwiększenie atrakcyjności turystycznej wyspy^{[potrzebne źródło]}.

Bogactwa naturalne

Na Pitcairn rosną drzewa miro (z rodziny malwowatych) wykorzystywane w rękodzielnictwie. Mieszkańcy poławiają ryby. W strefie przybrzeżnej występują mangan, żelazo, miedź, złoto, srebro i cynk.

Łączność

• Telefony – na wyspie są tylko telefony satelitarne; mieszkańcy wyspy komunikują się między sobą przez radia UKF,
• Radio – nie ma rozgłośni radiowej; do komunikacji ludność używa radiotelefonów; zagraniczne stacje radiowe są odbierane na falach krótkich,
• Telewizja – na wyspie nie działa żadna stacja telewizyjna; w większości domów są odtwarzacze video/DVD; do odbioru telewizji FTA używa się anten satelitarnych,
• Internet – każdy dom posiada dostęp do Internetu, satelitarne łącze internetowe sfinansował rząd.

Geografia

Wyspy Pitcairn składają się z czterech wysp: Pitcairn (główna wyspa), Henderson, Ducie i Oeno. Wyspa Pitcairn jest pochodzenia wulkanicznego, Henderson jest wyspą koralową, a Ducie i Oeno są atolami. Wyspa Pitcairn otoczona jest rafą koralową, zbudowana jest głównie z bazaltów. Przeważająca cześć jej powierzchni pokryta jest niewysokimi wzniesieniami o stromych zboczach z najwyższym wzniesieniem Pawala Valley Ridge – 347 m n.p.m. Pozostałe wyspy są na ogół płaskie. Dominują strome i skaliste wybrzeża typu klifowego. Klimat podzwrotnikowy, wilgotny, zmodyfikowany przez wiatry południowo-wschodnie (pasaty), średnia temperatura od 18 °C w sierpniu do 24 °C w lutym, roczna suma opadów wynosi do 2000 mm, z większym nasileniem w okresie od listopada do marca. Naturalną roślinność stanowi las tropikalny, a na wybrzeżach namorzyny, obecnie jednak są one znacznie wytrzebione i zachowały się w niewielu miejscach.

Jedyną zamieszkaną wyspą jest wyspa Pitcairn o powierzchni 4,6 km² i gęstości zaludnienia 10 osób na km². Można się na nią dostać łodzią przez Bounty Bay. Pozostałe wyspy znajdują się w odległości ponad 100 km.

Wyspa	Typ	Powierzchnia lądu (km²)*	Powierzchnia łącznie (km²)	Liczba ludności (Lipiec 2008)	Współrzędne
Ducie	atol	0,7	3,9*	–	24°40′09″S 124°47′11″W
Henderson	wyspa koralowa	37,3	37,3	–	24°22′01″S 128°18′57″W
Oeno	atol	0,65	16,65*	–	23°55′26″S 130°44′03″W
Pitcairn	wyspa wulkaniczna	4,6	4,6	50	25°04′00″S 130°06′00″W
Wyspy Pitcairn	grupa wysp	43,25	62,45	50	od 23°55′26″ do 25°04′00″S, od 124°47′11″ do 130°44′03″W

^* włącznie z rafą i laguną

Obszar łączny wynosi 62,45 km² (w tym lądowy: 43,25 km², laguny: 19,2 km²).

Linki zewnętrzne

• Strona internetowa wyspy
• Obszerna relacja polskiego podróżnika z wyprawy na Pitcairn

Bibliografia

• Informacje pochodzą głównie ze strony: Oceania.stosunki.pl