Pitcairn (wyspa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wyspy na Oceanie Spokojnym. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa.
Pitcairn
Pitcairn
Państwo  Wielka Brytania
Terytorium zamorskie  Pitcairn
Akwen Ocean Spokojny
Powierzchnia 4,5 km²
Populacja (2012)
 • liczba ludności

48
Położenie na mapie Oceanu Spokojnego
Mapa lokalizacyjna Oceanu Spokojnego
Pitcairn
Pitcairn
Ziemia 25°04′12″S 130°06′25″W/-25,070000 -130,106944
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pitcairn (pitk. Pitkern) – niewielka wyspa wulkaniczna na Oceanie Spokojnym. Jest drugą co do wielkości wyspą Wysp Pitcairn, stanowiących terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii, i jedyną zamieszkaną. W północnej części znajduje się Adamstown – jedyna miejscowość całego terytorium, licząca według danych z 2012 r. 48 mieszkańców.

Wyspa Pitcairn jest położona jako druga od zachodu spośród czterech wysp terytorium. Znajduje się ok. 5500 km od wybrzeży Nowej Zelandii i Ameryki Południowej. Powierzchnia wyspy wynosi 4,53 km² (2. miejsce po Henderson).

Została odkryta 2 lipca 1767 r. przez angielskiego żeglarza Roberta Pitcairna i nazwana od jego imienia. Pierwszymi mieszkańcami byli zbuntowani marynarze z okrętu HMS Bounty wraz z uprowadzonymi Tahitańczykami, którzy w 1790 r. założyli Adamstown. W 1838 r. wyspa weszła w skład brytyjskich kolonii na Pacyfiku.

W centralnej części wyspy znajduje się wygasły wulkan Pawala, a na południowo-zachodnim krańcu – dolina Little George Coc'nuts. Ze stoków wulkanu wypływają trzy niewielkie potoki. U północnego wybrzeża Pitcairn znajduje się zatoka Bounty Bay.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy