Piwonia Delavaya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piwonia Delavaya
Paeonia lutea3.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd skalnicowce
Rodzina piwoniowate
Rodzaj piwonia
Nazwa systematyczna
Paeonia delavayi Franch.
Bull. Soc. Bot. France. BPH 275. 24. 1886
Synonimy

Paeonia franchetii Halda, Paeonia handel – mazzettii Halda, Paeonia potaninii Komarov, Paeonia trollioides Stapf ex Stern

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Odmiana ciemnoczerwona

Piwonia Delavaya (Paeonia delavayi Franch.) – roślina z rodziny piwoniowatych, występująca w Chinach: w zachodnim Syczuanie, Tybecie i północnym Junnanie[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Elegancki. Roślina krzewiasta, dorastająca do wysokości 1,8 m, szerokości nawet 3 m. Młode pędy różowawe; z czasem drewnieją, przybierając barwę brązową.
Liście
Paprociowate, całobrzegie o zielonej lub lekko sinawej barwie. Opadające na zimę.
Kwiaty
Ciemnoczerwone o egzotycznym wyglądzie, jednak mniejsze niż u innych piwonii drzewiastych. Posiadające żółte lub brązowe pręciki.
Owoce
Mieszki – stulone u dołu, a rozchylone u góry, jak u wszystkich piwonii. Młode są koloru zielonego. Dojrzałe mają kolor brązowy, pękając rozsypują nasionka.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Ta piwonia jest azjatyckim gatunkiem, występującym w widnych, górskich, sosnowo-dębowych lasach Chin. Można ją spotkać na wysokości ok. 2000 – 3600 m. Nadaje się do uprawy w Polsce, ale jest dosyć mało znana. Dokładnie 6 okazów tego gatunku rośnie w arboretum w Rogowie. Ma podobne wymagania do piwonii drzewiastej. Roślina trująca : wszystkie jej części są trujące, tak jak u innych piwonii, gdyż zawiera glikozydy.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Jest niezbyt zmienna, posiada następujące odmiany:

  • białą (Paeonia delavayi Franch. var. alba Bean, Trees & Shtubs Brit. Isles 3: 265 . 1933) o białych kwiatach,
  • ciemnopurpurową (Paeonia delavayi Franch. var. atropurpurea Schipczinsky, Bot. Mater. Gerb. Glavn. Bot. Sada RSFSR; BPH 222. 08 . 1921) o kwiatach ciemnych,
  • wąskolistną (Paeonia delavayi Franch. var. angustiloba (Rehder & Wilson) Shen, Pl. Wilson. 1 (3):318 – 319 . 1913) o liściach bardziej miękkich i wąskich,

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest bardzo rzadko uprawiana, najczęściej w ogrodach botanicznych. Strefy mrozoodporności 6-9[3].

Choroby[edytuj | edytuj kod]

Jest dobrze na nie odporna, jednakże w miejscach wilgotnych może zostać zaatakowana przez szarą pleśń.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-07-07].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-07-20].
  3. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.