Plaża Juno
| Desant na plaży "Juno" II wojna światowa, front zachodni |
|||||||||||||||||
Kanadyjscy żołnierze na plaży "Juno"
|
|||||||||||||||||
| Czas | 6 czerwca 1944 | ||||||||||||||||
| Miejsce | przyczółek od Courseulles-sur-Mer na zachodzie, a Saint-Aubin-sur-Mer | ||||||||||||||||
| Terytorium | Francja | ||||||||||||||||
| Przyczyna | operacja Overlord | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo Kanadyjskie | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Plaża "Juno" – kryptonim jednego z miejsc lądowania wojsk alianckich w Normandii, w północnej Francji, 6 czerwca 1944.
Odcinek plaży rozciągał się pomiędzy Courseulles-sur-Mer na zachodzie, a Saint-Aubin-sur-Mer na wschodzie. Zgodnie z przyjętymi kryptonimami położony był pomiędzy plażami "Gold" i "Sword", i podzielony na trzy sektory: "Love", "Mike" ,"Nan". Zadanie zdobycia plaży przypadło kanadyjskiej 3 Dywizji Piechoty w sile 15 tys. ludzi.
Spis treści |
Przebieg bitwy [edytuj]
Obrona [edytuj]
Odcinka plaży "Juno" broniła niemiecka 716 Dywizja Piechoty w sile ok. 7700 ludzi pod dowództwem gen. Wilhelma Rihtera, dysponująca 11 bateriami dział kal. 155 mm. i 9 kal. 75 mm. Rejon natarcia umocniony był bunkrami, zasiekami z drutu kolczastego oraz polami minowymi na lądzie i w wodzie.
Natarcie [edytuj]
Głównym celem nacierających oddziałów było uchwycenie przyczółka w wyznaczonym rejonie i nawiązanie kontaktu z wojskami brytyjskimi lądującymi na plaży "Gold". W ciągu godziny od wylądowania jednostki kanadyjskie przełamały opór przeciwnika i rozpoczęły szybki marsz w głąb lądu. Do południa 6 czerwca cała 3 Dywizja znalazła się na brzegu przy stratach własnych 340 poległych i 739 rannych. Kanadyjczycy na plaży Juno posunęli się najdalej w głąb lądu ze wszystkich jednostek walczących w D-Day.
Bibliografia [edytuj]
- Stephen E. Ambrose: D-Day 6 czerwca 1944. Warszawa: Wydawnictwo Magnum, 1999. ISBN 978-83-89656-43-8.
|
||||||||||||||||||||||||