Plac Powstańców Warszawy w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flag of Warsaw.svg Warszawa
plac
Powstańców Warszawy
Śródmieście
Pomnik Powstańców Warszawy, w tle gmach NBP
Pomnik Powstańców Warszawy, w tle gmach NBP
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
plac Powstańców Warszawy
plac Powstańców Warszawy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac Powstańców Warszawy
plac Powstańców Warszawy
Ziemia 52°14′07,04″N 21°00′47,59″E/52,235289 21,013219
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Plac Powstańców Warszawy – plac w Śródmieściu Warszawy.

W swojej historii plac kilkukrotnie zmieniał nazwę. Obecną nadano we wrześniu 1957[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Plac wytyczony został w latach 18231826 pomiędzy ulicami Szpitalną, Sienkiewicza, Moniuszki, Świętokrzyską i Warecką. W 1839 otrzymał nazwę Plac Dzieciątka Jezus od istniejącego tu od roku 1758 szpitala Dzieciątka Jezus (przeniesionego w latach 18981901 na Ochotę pomiędzy ulice Lindleya, Starynkiewicza i Nowogrodzką).

W 1870 plac został przemianowany na plac Warecki. W 1901 roku na miejscu szpitala zbudowano kamienice czynszowe, po przeciwnej stronie placu zaś w 1860 stację pocztową, zastąpioną w latach 19121916 przez gmach Poczty Głównej.

W 1921 roku w rocznicę śmierci Napoleona Bonapartego plac otrzymał nazwę plac Napoleona, a na samym placu postawiono jego pomnik, później rozebrany. Pomnik Napoleona odsłonięto na placu ponownie w 2011.

W latach 19311933 przy placu zbudowano 16-piętrowy wieżowiec Towarzystwa Ubezpieczeniowego Prudential, w owym czasie budynek bardzo kontrowersyjny. Pierwszy w Polsce drapacz chmur o wysokości 66 metrów w 1938 zyskał Eksperymentalną Stację Telewizyjną na 16. piętrze, a na dachu postawiono 27-metrową antenę nadawczą, skąd zaczęto od 5 października 1938 roku nadawanie próbnych programów.

18 września 1939 Prudential spłonął w wyniku niemieckiego ostrzału artyleryjskiego.

Powstanie warszawskie i walki na placu Napoleona zaczęły się już około 16, czyli prawie godzinę przed ustaloną godziną „W”. Budynek Prudentialu został zajęty przez powstańców i pozostawał w ich rękach do końca powstania. Z jego okien ostrzeliwano zajęty przez Niemców gmach Poczty Głównej, który został zdobyty 2 sierpnia. Budynek jako najwyższy w Warszawie mocno ucierpiał od nalotów i ostrzału artyleryjskiego. Np. pocisk z moździerza Karl-Geraet kalibru 600 mm, o masie 1,5 tony wystrzelony w 1944 roku, znaleziono jako niewybuch dopiero podczas budowy II linii metra w 2012 roku[2].

Po 1945 placu nie odbudowano praktycznie w przedwojennej formie poza budynkiem Prudentialu, który w latach 1954–2002 mieścił Hotel Warszawa.

W 1979 na placu odsłonięto płytę-pomnik upamiętniającą walki batalionu „Kiliński” podczas powstania warszawskiego[3].

W 2014, w związku z 70. rocznicą powstania warszawskiego, nawierzchnia placu została wyremontowana. Posadzono również 2,8 tys. krzewów i kwiatów[4].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 385. ISBN 83-86619-97X.
  2. Kolejny niewybuch znaleziony na budowie metra w Warszawie - Wiadomości - WP.PL
  3. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 677. ISBN 83-01-08836-2.
  4. Tomasz Demiańczuk: Zielono na placu Powstańców Warszawy. W: Urząd m.st. Warszawy [on-line]. um.warszawa.pl, 23 lipca 2014. [dostęp 2014-09-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]