Plac Thomasa Woodrowa Wilsona w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flag of Warsaw.svg Warszawa
plac Thomasa Woodrowa
Wilsona
Stary Żoliborz
Plac Thomasa Woodrowa Wilsona, 2007
Plac Thomasa Woodrowa Wilsona, 2007
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
plac Wilsona
plac Wilsona
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac Wilsona
plac Wilsona
Ziemia 52°16′08″N 20°59′11″E/52,268889 20,986389Na mapach: 52°16′08″N 20°59′11″E/52,268889 20,986389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Plac Thomasa Woodrowa Wilsona w Warszawieplac w Warszawie, na Żoliborzu, modernistyczny, wytyczony w 1923 według projektu Józefa Jankowskiego, Tadeusza Tołwińskiego i Antoniego Jawornickiego w ciągu ulicy Adama Mickiewicza, regularny, owalny, u wylotu pięciu ulic[1]; centralny plac Starego Żoliborza; stacja metra A18 Plac Wilsona (2005).

Przy placu Wilsona znajdują się m.in.:

W pobliżu placu położony jest kościół św. Stanisława Kostki.

Układ[edytuj | edytuj kod]

Biorąc pod uwagę układ komunikacyjny – jest to w rzeczywistości rondo. Zbiega się na nim pięć ulic:

Plac Wilsona jest ważnym węzłem komunikacyjnym, z przystankami autobusowymi, tramwajowymi oraz stacją metra A18 Plac Wilsona.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W 1926 roku plac nazwano na cześć prezydenta Stanów Zjednoczonych Woodrowa Wilsona. Wcześniej, w latach 1923-1926, centralny plac Żoliborza nazywano placem Żeromskiego. W 1953 roku został przemianowany na plac Komuny Paryskiej, w 1990 powrócono do dawnej nazwy.

W opinii Rady Języka Polskiego nazwa placu od chwili nazwania go w okresie międzywojennym była tradycyjnie wymawiana w wersji spolszczonej (podobnie jak np. alei Waszyngtona), z głoską w (miękkie w) na początku i taka wymowa jest nadal zalecana: Ci, którzy sądzą, że należy mówić „plac Łilsona”, po prostu tej tradycji nie znają[2].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

10 sierpnia 2008 r. dziennikarze Gazety Stołecznej wraz z mieszkańcami Żoliborza w proteście przeciwko likwidowaniu kawiarni i sklepów oraz wynajmowaniu lokali bankom, urządzili happening, zaklejając tabliczki Miejskiego Systemu Informacji i przemianowując nazwę pl. Wilsona na pl. Bankowy[3].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mórawski K., Głębocki W., Bedeker warszawski : w 400-lecie stołeczności Warszawy, Warszawa 1996, s. 482–483. ISBN 83-207-1523-3
  2. Rada Języka Polskiego: Plac Wilsona. W: Opinie językowe [on-line]. 2004. [dostęp 2010-06-18].
  3. Wojciech Karpieszuk, bart, lis. Bankowy, d. Wilsona. „Gazeta Stołeczna”, 2008-08-10. Agora SA (pol.).