Plamki Koplika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Plamki Koplika na błonie śluzowej policzka

Plamki Koplika (łac. maculae Koplik, ang. Koplik's spots) – patognomoniczne dla odry małe, białe plamki z czerwoną obwódką na błonie śluzowej policzków na wysokości dolnych zębów przedtrzonowych i trzonowych[1]. Składają się z wysięku surowiczego, w obrazie histologicznym można stwierdzić obecność licznych komórek olbrzymich.

Plamki Koplika pojawiają się zwykle tuż przed wystąpieniem gorączki i na kilka dni przed pojawieniem się wysypki[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy opis wykwitów przedstawił Reubold z Würzburga w 1854 roku, według innych pierwszeństwo ma Johann Andreas Murray. Przed Koplikiem opisywali je również niemiecki internista Carl Jakob Adolf Christian Gerhardt w 1874 roku, duński lekarz Nicolaj Flindt w 1879, i rosyjski Nił Fiłatow w 1897. Dlatego w przeszłości używano również terminów plamki Flindta, plamki Fiłatowa, plamki Koplika-Fiłatowa[3]. Obecnie powszechnie przyjęta nazwa upamiętnia amerykańskiego pediatrę Henry'ego Koplika, który przedstawił opis wykwitów w nowojorskim „Archives of Pediatrics” w 1896 roku[4].

Przypisy

  1. LM. Tierney, KC. Wang. Images in clinical medicine. Koplik's spots.. „New England Journal of Medicine”. 354 (7), s. 740, 2006. doi:10.1056/NEJMicm050576. PMID 16481641. 
  2. A. Dobrzańska, J. Ryżko Pediatria. Podręcznik do Państwowego Egzaminu Lekarskiego i egzaminu specjalizacyjnego Urban&Partner 2005 ISBN 83-89581-25-6
  3. Koplik's spots w bazie Who Named It (ang.)
  4. Henry Koplik: The diagnosis of the invasion of measles from a study of the exanthema as it appears on the buccal mucous membrane. Archives of Pediatrics 13, ss. 918-922 (1896)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.