Plamki Rotha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Plamki Rotha (ang. Roth's spots) – spotykane w infekcyjnym zapaleniu wsierdzia wybroczyny w siatkówce. Widoczne są w badaniu dna oka. Typowo mają blady środek. Nie są objawem patognomonicznym dla IZW; spotykane są też w białaczkach, cukrzycy, anemii Addisona-Biermera, po epizodach niedokrwiennych.

Opisał je w 1872 roku patolog Moritz Roth[1][2].

Przypisy

  1. Roth M. Über Netzhautaffectionen bei Wundfiebern. I. Die embolische Panophthalmitis. Deutsche Zeitschrift für Chirurgie, Leipzig, 1872, 1: 471-484.
  2. Roth's spot w bazie Who Named It (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.