Planalto da Borborema

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Planalto da Borborema (Płaskowyż Borborema) – płaskowyż w północno-wschodniej Brazylii, ciągnący się przez środkową część stanu Paraíba, sięgający południowego fragmentu stanu Rio Grande do Norte; część Wyżyny Brazylijskiej. Najwyższe wzniesienie ma wysokość 1123 m n.p.m. Klimat półpustynny, przeważają rzadkie, kolczaste lasy i krzewy, tzw. caatinga[1]. Występują złoża rud tantalu, litu, berylu, ponadto wydobywane są także kamienie szlachetne (akwamaryn) i półszlachetne (cytryn). W regionie rozwinięta hodowla bydła i zbiór wosku[2].

Przypisy

  1. Borborema Plateau (ang.). Britannica Online Encyclopedia. [dostęp 2010-08-29].
  2. Borborema. Encyklopedia PWN. [dostęp 2010-08-29].