Wolność i Praworządność
| Wolność i Praworządność | |
 |
|
| Lider | Stanisław Kalinkowski (2005–2009), Janusz Korwin-Mikke (2009–2011) |
| Data założenia | 22 czerwca 2005 |
| Data rozwiązania | 24 marca 2011 |
| Adres siedziby | ul. 3-go Maja 100, 05-420 Józefów |
| Ideologia polityczna | konserwatywny liberalizm |
| Liczba członków | 314 (w momencie wyrejestrowania) |
| Barwy | biel czerwień niebieski |
| strona archiwalna | |
Wolność i Praworządność (WiP) – polska prawicowa partia polityczna o charakterze konserwatywno-liberalnym i eurosceptycznym.
Została zarejestrowana 22 czerwca 2005 jako Platforma Janusza Korwin-Mikkego. Ugrupowanie wzięło udział w wyborach parlamentarnych i prezydenckich w 2005. Z list partii startowali głównie członkowie Unii Polityki Realnej, ale także inne osoby, jak np. Bogusław Wolniewicz czy Andrzej Pilipiuk. W 2009, po wystąpieniu z UPR, Janusz Korwin-Mikke przystąpił do tej partii i objął w niej przewodnictwo. Wkrótce ugrupowanie przyjęło nazwę "Wolność i Praworządność", a 9 października 2010 podjęło decyzję o połączeniu się z grupą działaczy wywodzących się z UPR i skupionych wokół Stanisława Żółtka, w celu utworzenia formacji Unia Polityki Realnej – Wolność i Praworządność (obecny Kongres Nowej Prawicy). Partia ta została zarejestrowana 25 marca 2011, a dzień wcześniej decyzją sądu WiP przestała istnieć.
Spis treści |
[edytuj] Historia partii
Po nieudanych próbach wejścia w koalicję UPR z PO, PiS lub LPR[1] oraz problemami wewnętrznymi UPR Janusz Korwin-Mikke zdecydował się założyć partię pod własnym imieniem. Nazwa partii celowo miała nasuwać skojarzenie z Januszem Korwin-Mikkem – gdyż, według niego samego, dużo więcej ludzi zna jego nazwisko niż UPR.
22 czerwca 2005 została zarejestrowana partia o nazwie "Platforma Janusza Korwin-Mikke". Partia w wyborach do Sejmu RP V kadencji nie przekroczyła 5% progu wyborczego. W 2006 Platforma Janusza Korwin-Mikke zawiesiła działalność, jednak nie została wykreślona z rejestru partii politycznych.
28 marca 2009 Janusz Korwin-Mikke ogłosił pomysł reaktywacji PJKM i startu w wyborach do Parlamentu Europejskiego[2]. Ostatecznie koncepcja ta upadła, a Janusz Korwin-Mikke poparł komitet UPR.
17 października 2009 Janusz Korwin-Mikke wystąpił z UPR, mimo że partia ogłosiła go już kandydatem w wyborach prezydenckich[3]. Polityk reaktywował równocześnie ciągle będącą zarejestrowaną PJKM[4].
11 listopada 2009 odbył się konwent Platformy Janusza Korwin-Mikke, na którym przegłosowano zmianę nazwy na Wolność i Praworządność oraz uchwalono program partii i wybrano nowe władze[5]. Funkcję prezesa objął Janusz Korwin-Mikke. 30 grudnia 2009 zmianę nazwy partii z PJKM na WiP zatwierdził sąd.
Postanowieniem sądu z 6 października 2010 WiP została wyrejestrowana z ewidencji partii politycznych[6]. 3 dni później na konwencie w Krakowie przyjęto uchwałę zalecającą członkom WiP wstępowanie do Unii Polityki Realnej Stanisława Żółtka, w celu utworzenia ugrupowania Unia Polityki Realnej – Wolność i Praworządność (obecny Kongres Nowej Prawicy)[7][8]. 3 grudnia wniosek o rejestrację partii został złożony. Prawna likwidacja WiP zakończyła się 24 marca 2011, a UPR-WiP zarejestrowana została dzień później[9]. Janusz Korwin-Mikke został prezesem, a dotychczasowi wiceprezesi WiP objęli stanowiska II i IV wiceprezesa nowej partii.
[edytuj] Udział partii w wyborach
[edytuj] Wybory parlamentarne w 2005
- Numer listy: 12
- Wynik w skali kraju: 1,57%
- Liczba kandydatów na posłów: 560
- Liczba zdobytych mandatów poselskich: 0
- Liczba kandydatów na senatorów: 13
- Liczba zdobytych mandatów senatorskich: 0
PJKM zarejestrowała się we wszystkich okręgach wyborczych z wyjątkiem okręgu Sieradz. Platforma Janusza Korwin-Mikkego otrzymała w kraju w wyborach do Sejmu 185 885 głosów, tj. 1,57%, co nie pozwoliło na otrzymanie finansowania z budżetu państwa (wymagane 3% głosów) i uzyskanie miejsc w Sejmie. Najlepszy wynik PJKM uzyskała w okręgu Sosnowiec – 2,81%. W wyborach do Senatu partia wystawiła kilkunastu kandydatów (m.in. byłego posła Władysława Reichelta), którzy uzyskiwali od 5,5 do 12,5% w okręgu. Żaden z nich nie zdobył mandatu.
[edytuj] Niektórzy kandydaci PJKM w wyborach w 2005
- Janusz Korwin-Mikke
- Bogusław Wolniewicz
- Jacek Boroń
- Krzysztof Bukiel
- Andrzej Pilipiuk
- Wacław Przybyło
- Robert Stiller
- Witold Stanisław Michałowski
[edytuj] Wybory prezydenckie w 2005
W wyborach prezydenckich w 2005 Platforma Janusza Korwin-Mikkego zebrała ponad 180 tys. podpisów (wymagane 100 tys.) i zarejestrowała swojego kandydata na prezydenta RP – Janusza Korwin-Mikkego, który uzyskał 1,43% głosów i zajął 6. miejsce spośród 12 kandydatów.
[edytuj] Wybory prezydenckie w 2010
W wyborach prezydenckich w 2010 Wolność i Praworządność zebrała 138 tys. podpisów, by zarejestrować swojego kandydata na prezydenta RP – Janusza Korwin-Mikkego[10]. Uzyskał on 416 898 głosów poparcia (2,48%), co dało mu czwarty wynik spośród dziesięciu kandydatów[11].
[edytuj] Wybory samorządowe w 2010
W wyborach samorządowych w 2010 WiP wspólnie m.in. z popierającymi Stanisława Żółtka działaczami UPR startowała w ramach komitetu wyborczego "Ruch Wyborców Janusza Korwin-Mikke", którego pełnomocnikiem wyborczym był Tomasz Sommer. Komitet wystawił listy kandydatów głównie do sejmików, co miało miejsce w 13 województwach. Najlepsze rezultaty RW JKM uzyskał w województwach małopolskim (2,69%) i mazowieckim (2,32%). W skali kraju kandydaci RW JKM uzyskali 1,22% głosów, co dało 7. miejsce spośród wszystkich komitetów[12]. Komitet wystawił również kilku kandydatów na prezydentów miast. Lider WiP Janusz Korwin-Mikke wystartował na prezydenta Warszawy, zajmując 4. miejsce z wynikiem 3,90% głosów.
[edytuj] Program partii
 |
Ta sekcja od 2011-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Przed wyborami w 2005 partia postulowała m.in.:
- deregulację rynku
- likwidacja wymaganych w obecnej sytuacji pozwoleń, licencji, koncesji, etc.
- zniesienie przymusu składek na ZUS
- utworzenie funduszu emerytalnego
- zniesienie poboru do wojska
- wprowadzenie kary śmierci dla morderców
- zaostrzenie wyroków za morderstwa, rabunki i złodziejstwa na szkodę osób fizycznych
- zmniejszenie liczebności Senatu do 32 senatorów oraz Sejmu do 120 posłów
- odebranie rządowi prawa do projektowania ustaw na rzecz planowanej do utworzenia Rady Stanu
- zwiększenie środków przeznaczanych na wojsko, policję i służby specjalne przy jednoczesnym odebraniu im możliwości ingerowania w gospodarkę
- wprowadzenie kilkuletniego (6 lat) okresu przejściowego pomiędzy uchwaleniem ustawy zmieniającej zasady opodatkowania a jej wejściem w życie
- całkowitą prywatyzację placówek oświatowych i służby zdrowia
- zniesienie dotacji na kulturę
- zlikwidowanie mediów państwowych
Do wyborów w 2005 PJKM szła pod hasłem „Precz z pięcioma B” (biurokracją, bezrobociem, biedą, bezprawiem, bałaganem).
Szczegółowy program był identyczny z programem gospodarczym Unii Polityki Realnej, zatwierdzonym przez Radę Główną UPR 27 listopada 2004.
[edytuj] Organizacja partii
Organami statutowymi partii były: konwent (składający się z członków partii), prezydium rady (składające się z prezesa, I i II wiceprezesa, sekretarza oraz skarbnika), rada (mogąca liczyć od 15 do 21 osób) oraz komisja rewizyjna (trzyosobowa). Istniała także kilkuosobowa rada honorowa.
[edytuj] Prezesi PJKM i WiP
- od 22 czerwca 2005 do 20 października 2009 – Stanisław Kalinkowski
- od 20 października 2009 (do 11 listopada 2009 jako p.o.) do 24 marca 2011 – Janusz Korwin-Mikke
Przypisy
- ↑ Tomasz Sommer: Wyrzucić Korwina? Trzy drogi dla UPR.. nczas.home.pl, 25 października 2007. [dostęp 22 lipca 2011].
- ↑ Janusz Korwin-Mikke: Wybory do Parlamentu Europejskiego. korwin-mikke.pl, 29 marca 2009. [dostęp 31 marca 2011].
- ↑ Nowe Władze Unii Polityki Realnej. upr.org.pl, 17 października 2009. [dostęp 22 czerwca 2010].
- ↑ Janusz Korwin-Mikke: Wystąpiłem z UPR. korwin-mikke.pl, 17 października 2009. [dostęp 31 marca 2011].
- ↑ Relacja z konwentu PJKM.. kapitalizm.org, 12 listopada 2009. [dostęp 22 czerwca 2010].
- ↑ Pozycja 9587. Monitor Sądowy i Gospodarczy nr 54/2010, 22 lipca 2011. [dostęp 22 lipca 2011].
- ↑ UPR połączyła się z partią Korwin-Mikkego. interia.pl, 9 października 2010. [dostęp 10 października 2010].
- ↑ Janusz Korwin-Mikke: Co po Konwentach WiP i UPR?. korwin-mikke.pl, 10 października 2010. [dostęp 31 marca 2011].
- ↑ UPR-WiP zarejestrowana!. niepoprawnipolitycznie.pl, 29 marca 2011. [dostęp 16 maja 2011].
- ↑ Lepper zebrał 112 tysięcy podpisów. Korwin-Mikke – 138 tysięcy. wprost.pl, 6 maja 2010. [dostęp 22 czerwca 2010].
- ↑ Wyniki głosowania. pkw.gov.pl. [dostęp 22 lipca 2011].
- ↑ Wyniki głosowania do sejmików województw według komitetów wyborczych i województw. pkw.gov.pl. [dostęp 5 lutego 2011].
