Platforma wiertnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Platforma wiertnicza typu semi-sub: Deepsea Delta firmy Odfjell Drilling na Morzu Północnym
Platforma wiertnicza typu semi-sub: Deepsea Delta firmy Odfjell Drilling na Morzu Północnym

Platforma wiertnicza – najczęściej konstrukcja pływająca wyposażona w urządzenie wiertnicze, przeznaczona do wykonywania odwiertów pod dnem akwenu. Sporadycznie bywają wykorzystywane do eksploatacji podmorskich złóż węglowodoròw (gaz ziemny, ropa naftowa) – w odróżnieniu od platform wydobywczych.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Różne typy platform wiertniczych

Istnieje pięć zasadniczych typów platform wiertniczych:

  • fixed (stałe, np. Mittelplatte)
  • submersible (zanurzalne)
  • jack-up (np. Petrobaltic)
  • semi-submersible (półzanurzalne, np. Deepwater Horizon)
  • drillship (statki wiertnicze, np. JOIDES Resolution)

Największą i najbardziej zaawansowaną platformą wiertniczą typu jack-up jest Maersk Inspirer. Dodatkowo jednostka ta wyposażona jest w moduł produkcyjny, co jest bardzo rzadkim przykładem platformy kombinowanej – wiertniczej również o zdolnościach produkcyjnych. Podstawowe dane Maersk Inspirera:

  • wydobycie ropy: 2 000 m³/dobę
  • wydobycie gazu: 1 500 000 m³/dobę
  • wydobycie wody: 10 400 m³/dobę
  • produkcja energii elektrycznej: 24 MW

Większość platform wiertniczych cechuje się charakterystyczną kratownicową konstrukcją wieży wiertniczej oraz możliwością zmiany miejsca pracy. Ze względu na wysokie ryzyko wybuchu i pożaru, a także trudno dostępne środowisko pracy, platformy wyposaża się w lądowiska dla śmigłowców.

Commons in image icon.svg

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]